جمعه 19 تیر 1383

بهشت سی سال پیش را نشان جوانان امروز دهید


حسين درخشان July 06, 2004
چرا جوان‌ها اين‌قدر بی‌تفاوت شده‌اند؟

از نوشته‌ی عماد باقی در نخستین شماره‌ی جمهوریت چنین بر می‌آيد که می‌خواهد جوابی برای این سوال پیدا کند و روزنامه‌ی جمهوریت خود بخشی از این جواب قرار است باشد؛ با تاکیدی که قرار است روی جامعه بکند و اینکه حتی مسایل سیاسی را هم از روی تاثیرش روی جامعه بررسی کند.

در واقع باقی فکر می‌کند که بی‌اهمیتی اصلاح‌طلبان به مسایل عادی و به نظر آنها پیش‌پا افتاده‌ای که مردم به آن علاقه دارند، باعث آن شکاف بزرگ شد که وقتی تحصن مجلس به راه افتاد، حتی بعد از چند هفته، هیچکس از مردم عادی به خود زحمت حمایت از آن را نداد. (این نکته خیلی دل اصلاح‌طلبان را شکسته است انگار. ولی حق‌شان است! تغییراتی که آنها می‌خواهد یک صدم چیزی نیست که مردم می‌خواهند.)

من هم همین بی‌تفاوتی را می‌بینم و از آن رنج می‌برم. ولی به نظرم بزرگ‌ترین دلیل آن يکی چیز خيلی ساده است: هیچکدام از این جوانان زمان قبل از انقلاب را ندیده‌اند.

اين را همان شبی که عصر آزادگان را بستند و من در اتاق نبوی بودم و بعد رساندمش در خانه‌ی خواهرش در راه به من گفت. گفت که اگر شما هم دیده بودید که قبل از انقلاب ایران عجب بهشتی بود (نه از نظر سیاسی البته) مثل ما نمی‌توانستید راحت بنشینید.

نبوی چه این را الان تایید یا رد کند، خود حرف، کاملا درست است.

اگر اصلاح‌طلبان یا هر کس دیگری می‌خواهند جوانان بی‌تفاوت به سیاست و تغییر اساسی را قانع کند که اگر جامعه‌ای آزاد و باز می‌خواهند، مجبورند به صحنه‌ی سیاست بیایند و جمعیت و انرژی انبوهشان را در راه تغییر مسالمت‌آمیز اما اساسی و رادیکال حکومت صرف کنند، بهترین راهش آن است که نشان دهند قبل از انقلاب، در همین تهران احمدی‌نژاد امروز، چه خبر بوده است.

با فیلم و عکس و صدا و نوشته باید به جوان‌های ایرانی نشان داد که چقدر دسترسی به جدیدتین فیلم‌ها، صفحه‌های موسیقی، کتاب‌ها، مجله‌ها و روزنامه‌های مهم دنیا در همین تهران آسان بوده است. باید به آنها نشان داد که بجای مشروب‌های قلابی و حتی کشنده‌ای که الان با هزار بدبختی و ترس و لرز، مخفیانه و با قیمت زیاد، به دست می‌آورند آن موقع هر جور شراب یا مشروب یا عرق و آبجویی که می‌خواستند با هر مارک و با بهترین کیفیت و ارزان‌ترین قیمت، راحت و ارزان در دسترس همه بوده است، در همین خیابان‌های تهران. باید برای آنها گفت که با پاسپورت ایرانی همه‌جای دنیا می‌شد رفت و بیشتر کشورها از ایرانی‌ها حتی ویزا هم نمی‌خواستند. باید برای‌شان گفت که در همین شیراز شهید‌پرور با تهران حزب‌الهی احمدی‌نژاد امروز، استادان باسواد آمريکایی و اروپایی در دانشگاه‌ها درس می‌داند و دانشگاه‌های ایران با همکاری بهترین دانشگاه‌های دنیا، بالاترین کیفیت آموزشی را در تمام منطقه داشتند.

از جوانی که تا چشم باز کرده يک سری مرد بی‌سواد ریشوی حزب‌الهی را در حال تحقیر خود دیده‌ است چه انتظاری هست که بخواهد برای تغییر کشورش قدمی بردارد؟ وقتی هرگز ندیده که همین مردم چگونه در همین مملکت زندگی ‌می‌کرده‌اند، از کجا افقی را که باید به سوی آن برود پیدا کند؟

به گمانم، تنها راه بیدار کردن جوان‌ها و نوجوان‌های بی‌تفاوت امروز آن است که زندگی عادی پدران و مادرانشان را در ۳۰ سال پیش، از نزدیک، به آنها نشان داد تا ببینند ايران چقدر به چیزی که الان می‌خواهند نزدیک بوده است.





 

آخرين مطالب
بايگاني ماهانه - ميلادي
 December 2017 [1]
 November 2017 [5]
 October 2017 [4]
 September 2017 [4]
 August 2017 [1]
 July 2017 [5]
 June 2017 [2]
 May 2017 [6]
 April 2017 [3]
 March 2017 [2]
 February 2017 [7]
 January 2017 [8]
 December 2016 [2]
 November 2016 [3]
 October 2016 [3]
 September 2016 [1]
 August 2016 [2]
 July 2016 [2]
 June 2016 [4]
 May 2016 [1]
 April 2016 [3]
 February 2016 [1]
 January 2016 [4]
 December 2015 [2]
 November 2015 [4]
 October 2015 [1]
 September 2015 [1]
 August 2015 [6]
 July 2015 [1]
 June 2015 [4]
 May 2015 [3]
 February 2015 [5]
 January 2015 [6]
 November 2014 [5]
 October 2014 [1]
 September 2014 [5]
 August 2014 [1]
 July 2014 [1]
 June 2014 [3]
 May 2014 [2]
 April 2014 [3]
 March 2014 [2]
 February 2014 [2]
 January 2014 [2]
 December 2013 [5]
 November 2013 [4]
 October 2013 [3]
 September 2013 [4]
 August 2013 [5]
 July 2013 [6]
 June 2013 [1]
 May 2013 [1]
 March 2013 [1]
 February 2013 [3]
 January 2013 [2]
 December 2012 [4]
 November 2012 [3]
 October 2012 [4]
 September 2012 [3]
 August 2012 [2]
 July 2012 [5]
 June 2012 [3]
 May 2012 [2]
 April 2012 [3]
 March 2012 [4]
 February 2012 [4]
 November 2011 [1]
 October 2011 [2]
 September 2011 [1]
 July 2011 [4]
 December 2010 [6]
 November 2010 [2]
 October 2010 [3]
 September 2010 [4]
 August 2010 [2]
 July 2010 [1]
 June 2010 [3]
 May 2010 [4]
 April 2010 [5]
 March 2010 [1]
 February 2010 [2]
 January 2010 [1]
 December 2009 [6]
 November 2009 [6]
 October 2009 [11]
 September 2009 [4]
 August 2009 [12]
 July 2009 [6]
 June 2009 [9]
 May 2009 [9]
 April 2009 [6]
 March 2009 [7]
 February 2009 [9]
 January 2009 [9]
 December 2008 [7]
 November 2008 [1]
 October 2008 [1]
 August 2008 [1]
 June 2008 [4]
 April 2008 [6]
 March 2008 [2]
 February 2008 [3]
 January 2008 [1]
 December 2007 [1]
 October 2007 [2]
 September 2007 [9]
 August 2007 [19]
 July 2007 [9]
 June 2007 [13]
 May 2007 [22]
 April 2007 [6]
 March 2007 [7]
 February 2007 [7]
 January 2007 [18]
 December 2006 [5]
 November 2006 [6]
 October 2006 [10]
 September 2006 [7]
 August 2006 [11]
 July 2006 [8]
 June 2006 [16]
 May 2006 [16]
 April 2006 [7]
 March 2006 [16]
 February 2006 [11]
 January 2006 [5]
 December 2005 [17]
 November 2005 [14]
 October 2005 [8]
 September 2005 [13]
 August 2005 [22]
 July 2005 [8]
 June 2005 [17]
 May 2005 [28]
 April 2005 [12]
 March 2005 [13]
 February 2005 [13]
 January 2005 [19]
 December 2004 [16]
 November 2004 [30]
 October 2004 [41]
 September 2004 [15]
 August 2004 [18]
 July 2004 [29]
 June 2004 [25]
 May 2004 [21]
 April 2004 [18]
 March 2004 [12]
 February 2004 [6]
 January 2004 [13]
 December 2003 [24]
 November 2003 [22]
 October 2003 [16]
 September 2003 [11]
 August 2003 [14]
 July 2003 [3]
 June 2003 [2]
 May 2003 [8]
 April 2003 [4]
 March 2003 [6]
 February 2003 [3]
 January 2003 [4]
 November 2002 [12]
تماس
 emad_baghi at hotmail.com
دريافت با اي ميل
:: براي آگاهي از مطالب تازه، آدرس اي ميل خود را در کادر زير وارد نماييد:

اطلاعات جانبي
::  تاکنون 1156 مطلب و 706 نظر در اين سايت منتشر شده است.
:: براي مشاهده آمار بازديدکنندگان سايت مي توانيد را کليک نماييد.
::  نسخه اکس ام ال اين سايت را در اينجا مشاهده نماييد.
:: اين سايت توسط برنامه مووبل تايپ3.121 طراحي و اجرا شده است.
::  کليه حقوق اين سايت بر اساس امتياز Creative Commons  متعلق به عمادالدين باقي است.