سه شنبه 26 آبان 1383

زندگينامه عمادالدين باقي

نوشته اختصاصي فاطمه كمالي احمد سرايي


هفته نامه نسيم جنوب، بوشهر شماره 131، مورخ سه شنبه، 23 اسفند 1379. ويژه نوروز 80

عمادالدين باقي فرزند حبيب الله متولد 5 ارديبهشت 1341 است. پدر و تبار پدري او متعلق به شهرضا و مادر و تبار مادري او متعلق به اصفهان هستند. پدر بزرگ مادري او يك روحاني بنام عبدالحسين فخري (فخرالحسيني) در شهرضا پيشه معماري داشت كه به منظور تحصيل عازم عراق شده بود و ضمن توليت حرم سيدالشهدأ و روضه و منبر، تحصيل مي كرد. از او كتاب شعري بر جاي مانده است. پدر بزرگ پدري اش نيز كاسب ساكن شهرضا بود و با وجود نديدن مكتب و مدرسه مردي فرهيخته و محشور با اهل علم و كساني چون حكيم الهي قمشه اي همبازي دوران كودكي و جواني اش بود. حبيب الله پدر عمادالدين نيز پس از كودتاي 28 مرداد تحت تعقيب قرار گرفت و از ايران گريخت. ابتدا مدتي در كويت زندگي كرد و سپس به عراق رفت و طي سالهاي اقامت در آنجا مسئوليت كتابخانه علامه اميني را داشت و با وي در مراوده بود. در اين اثنأ از خانواده همشهري و آشناي قديمي مقيم كربلا همسري گزيد و با طيبه فرزند عبدالحسين ازدواج كرد. نخستين فرزند آنها علأالدين نام داشت. دومين فرزند آنها عمادالدين بود كه در كربلا و جوار حرم سيدالشهدأ چشم به جهان گشود.


سرانجام، پدر پس از 8 سال دوري از وطن به ايران بازگشت و وارد اصفهان شد. او در همان آغاز شناسايي و دستگير گرديد. پس از آزادي به تهران مهاجرت كرد. حاج حبيب الله از بازاريان و تاجر برنج و روغن به كشورهاي حاشيه خليج فارس بود. خانه بزرگ او همواره ميزبان روحانيون بود . حاج حبيب الله ورشكست شد و ناگزير از كوچ كردن به محله اي جدا افتاده از تهران در علي آباد جنوبي در بين خزانه و جوانمرد قصاب شد. او در كارخانه تازه تاسيس نيك كالا متعلق به اخوان سليماني اشتغال يافت و مديريت داخلي و امور مالي شركت را بر عهده داشت و تا امروز به عنوان امين آنان حضور دارد.

عماد در سنين 14 و 15 سالگي در كنار درس خواندن به طور نامنظم كار مي كرد و مشاغل مختلفي چون پتو بافي، بلورسازي، آلومينيوم سازي (ظروف روحي) و ترموس و اجاق سازي نيك كالا و رستوران و بنايي را تجربه كرد. در كارخانه آلومينيوم سازي مدتي كنار كوره ذوب شمش كار مي كرد و در بلورسازي هم يكبار ساعدش سوخت. اين كارها هر چند كوتاه و نامنظم اما تجربه هايي سودمند از محيط كارگري و مناسبات حاكم بر آن بود. در اين سالها نوجواني به نام سيدرضا كه در مسجد قرآن را با صوتي جميل تلاوت مي كرد توجه او را بسيار جلب مي كرد. در سن 16سالگي بود كه با همديگر و به كمك چند دوست و هم محلي كه از نوجوانان مذهبي بودند جلسات قرائت قرآن، تفسير و نهج البلاغه بر پا كردند. در جامعه اي كه لودگي، ترانه ها و موسيقي هاي مبتذل به شدت رواج داشت اين جلسات غريبانه گاه در مسجد و گاه در خانه ها تشكيل مي شد. ابتدا آقاي شيخ محمد حسين ابراهيمي، روحاني بود كه از قم مي آمد و چند ماه بعد آقاي فتوحي از دانشجويان آگاه مذهبي محله مجاور يعني نازي آباد كه اولي تفسير قرآن و دومي نهج البلاغه مي گفت. اين جلسات «گروه تبليغاتي ميثم» نام گرفت و براي اصلاح بي بند و باري ها و ناهنجاري هاي اخلاقي فعاليت مي كرد.

در اين زمانه سيدرضا و عماد در درسهاي هفتگي استاد جعفر سبحاني در مدرسه چهل ستون بازار كه تحت نظر مرحوم حاج آقا سعيد بود شركت مي كردند كه در تقويت و رشد آگهي مذهبي آنها بسيار مؤثر بود. پس از در گذشت مشكوك دكتر شريعتي كه آوازه او بر سر زبانها افتاد (خرداد 1356) كتابهاي شريعتي قاچاقي دست به دست مي گشت و يكي از كتابهاي مورد علاقه نوجوانان مذهبي بود هر چند همين موضوع به آغاز اختلافي جدي ميان آنها با امام جماعت مسجد منجر شد كه شديداً مخالف شريعتي بود تا جائي كه رضا و عماد را تكفير كرد. با اين حال او روحاني پاك و سليم النفسي بود.

با درگذشت مشكوك حاج آقا مصطفي خميني در آبان 1356 و برگزاري مراسم ختم و چهلم او در برخي محلات و مساجد كه حاوي كنايه هاي سياسي به رژيم شاه بود، امام خميني مورد توجه جوانان قرار گرفت. خانواده عماد مقلد آيت الله خميني بودند هر چند در آن روزها بايد اين موضوع را مخفي مي كردند زيرا داشتن رساله عمليه امام خميني هم جرم بود. نوار سخنراني امام در چهلم حاج آقا مصطفي توسط پدر عماد به دست آنها رسيد، اين نوار را دسته جمعي در خانه گوش كردند و سپس مخفيانه به تكثير آن مي پرداختند. پدر، منبع اصلي تدارك نوارهاي امام بود. گروه تبليغاتي ميثم با جذب جوانان، راه اندازي نمايشگاه كتاب و كلاسهاي آموزش عقيدتي به فعاليتهاي فرهنگي مي پرداخت و كم كم هسته هاي كوچك تظاهرات در محله را سامان داد. در آن حوالي هنوز كسي تظاهرات سياسي نديده بود كه هر بار با حمله پليس به اين دسته كوچك متواري مي شدند و به خانه مردم پناه مي بردند.

همين هسته هاي كوچك و تظاهرات محلي بود كه رعب را مي شكست و فرصتي براي تمرين ايجاد مي كرد كه بعدها در ابعاد بزرگتري تظاهرات به راه مي افتاد. سال 1357عمادالدين باقي يك جوان 17 ساله بود. ابتكارات مختلفي داشت كه يكي از آنها طرح توزيع نفت به خانه ها در علي آباد بود و اين طرح به تدريج در ساير محلات تهران تقليد شد و به صورت سراسري درآمد. همچنين در مهر ماه 1357اعتراض دانش آموزي را در دبيرستان الهي نازي آباد سامان دادند كه موجب تعطيلي دبيرستان و تسري و تقليد شيوه اعتراض در ساير مدارس شد. با ملحق شدن جنبش دانش آموزي به جنبش دانشجويي و مردمي، انقلاب در مسيري بالنده تر قرار گرفت. و برگشت ناپذير شد. جزئيات اين ابتكارات را مي توان در كتاب «فرادستان و فرودستان» ملاحظه كرد.

آشنايي با برادران حجاريان و عباس عبدي در اين سالها در دبيرستان الهي كه دبيران و مدرسان آن بودند در زندگي سياسي او بي تأثير نبود. عضويت عمادالدين باقي در انجمن حجتيه كه مشهور به غير سياسي و سازشكار بودن بود مانع انقلابي گري نشد بلكه آموزشهاي سودمند ديني در انجمن را به خدمت تلاشهاي خويش در انقلاب مي گرفت. سابقه خانوادگي و فرهنگِ مسجد در پرورش روحيه مذهبي او مؤثر بود چنانكه در سال 1357هر روز صبح غسل شهادت مي كرد و به دانشگاه تهران و اطراف آن مي رفت كه مركز ثقل انقلاب و اعتراض شده بود تا با راه اندازي تظاهرات پراكنده و كوچك شعله هاي كوچك انقلاب را افروخته نگاه دارند. درگيري ها با پليس كار روزانه بود كه 13 آبان 57 اوج آن بود. درباره اين روز سالهاست فقط به طور كلي گفته مي شود كه ارتش به دانشجويان و دانش آموزان حمله كرد ولي هيچگاه چند و چون آن روشن نشده است و روايت دقيق اين ماجراي تاريخي را در خاطرات او مي توان ورق زد.

پخش اعلاميه، انتقال اخبار حوادث به بچه هاي مسجد، شركت در مناظره هاي ايدئولوژيك با افراد هوادار يا وابسته به گروههاي چپ و كمونيست كه آن روزها جلوي دانشگاه پاتوق شان شده بود و بازار گرم بحث ها بود از كارهاي روزمره و سازنده بود. طرح مبارزه با چماقداران حكومت شاه و تشكيل تيمهاي حفاظت از محله در برابر يورشهاي احتمالي چماقداران را بطور دسته جمعي با بچه هاي مسجد اجرا كردند. بسياري از اعضاي گروه تبليغاتي ميثم كه توسط سيدرضا و عماد جذب شده بودند يا در جريان جنگ تحميلي به شهادت رسيدند يا اكنون جزو جانبازان هستند. اعضاي اين گروه پس از انقلاب مصدر مسئوليتهايي قرار گرفتند. در هنگام ورود امام به ايران تيم استقبال و پوشش امنيتي عبور امام در مسير خيابان آرامگاه را تشكيل دادند. سرانجام در روز 19 بهمن درگيري در پادگان دوشان تپه نيروي هوايي به وقوع پيوست. با انتشار خبر حادثه و شايع شدن احتمال حمله گارد شاهنشاهي به پرسنل نيروي هوايي كه مدافع انقلاب بودند به آنجا رفت و دو شبانه روز در تمام درگيريها شركت كرد و با سقوط كامل رژيم و تحويل دادن سلاح خود به دفتر امام به خانه بازگشت. در اثر طولاني شدن غيبت او و اخبار پي در پي درباره شهادت صدها نفر در درگيريها و انبوه شدن جنازه هاي ناشناس در بهشت زهرا خانواده او سياهپوش شده و به گمان اينكه فرزندشان به شهادت رسيده است سوگوار بودند. در حوادث روزهاي 20 تا 22 بهمن 57 يك پرده گوش وي آسيب ديد.در اين دوره آموزه هاي ديني كه توسط متفكران مسلمان مانند شريعتي القأ شده بود يعني عرفان، برابري، آزادي انگيزه هاي اصلي انقلابيگري آنان و براي نيل به جامعه اي عاري از ظلم و بي عدالتي بود.

پس از انقلاب

علاوه بر انجمن اسلامي محله خود كه در ادامه گروه ميثم فعاليت مي كرد، انجمن اسلامي گروههاي جنوب تهران كه پايگاه اوليه آن در مسجد هرندي دروازه غار بود را راه اندازي كردند. بر عهده گرفتن مسئوليت بخش فرهنگي آن در منطقه اي كه به پايگاه سيطره بلامنازع گروههاي مخالف تبديل شده بود يكي از فعاليتهاي ابتداي انقلاب بود. بسياري از اعضاي اين انجمن اسلامي نيز به شهادت رسيدند، در بحبوحه فعاليتهاي فرهنگي خدماتي و سياسي شبانه روزي در گروه هاي جنوب تهران در نيمه اول سال 1359 بود كه با من به عنوان يكي از همكاران خود آشنا شد و چندي بعد زندگي مشترك زناشوئي را با هم آغاز كرديم. خطبه عقدمان را حضرت امام جاري كردند. امام خميني وكيل من و آيت الله توسلي وكيل عمادالدين باقي در اجراي خطبه عقد شدند. يكسال پيش از آن بود كه در اثر اختلافاتي كه با انجمن حجتيه درباره امام خميني و شهيد مطهري پيدا كرده بود از انجمن جدا شد.

مقارن با انقلاب، عمادالدين باقي و دوست همراهش سيدرضا حسيني در يك مدرسه علميه در شوش نيز به تحصيل ادبيات عرب و منطق و دروس مقدماتي حوزه مشغول بودند. همزمان با تحصيل در سال آخر دبيرستان و اخذ ديپلم در آموزشگاه جديد التأسيس به نام دانشكده علوم اسلامي (دارالقرآن و العترة) در مخبر الدوله نيز مشغول تحصيل شد. درتابستان 1359 به دنبال فراخوان آموزش و پرورش خود را به منطقه 16 آموزش و پرورش عرضه كرد كه با صدور حكم تدريس در مقطع راهنمايي مخالفت كرد. لذا پس از مصاحبه طولاني ايدئولوژيك و سياسي توسط شهيد جعفر ذاكر و آقاي رحيم عبادي (معاون كنوني وزارت آموزش و پرورش) و احراز توانايي علمي لازم او براي تدريس كردن گزينش شد و حكم تدريس در رشته جامعه شناسي، ادبيات و اقتصاد سوم و چهارم دبيرستان را اخذ كرد و به دو دبيرستان حساس و متلاطم نازي آباد و جواديه اعزام شد. يكسال بعد به دليل موفقيت هايش در تدريس تشويق نامه اي دريافت كرد.

در اوايل پيروزي انقلاب كه قرار بود سپاه پاسداران انقلاب اسلامي تشكيل شود، چنانكه در بخشي از دفاعيات عمادالدين باقي در دادگاه آمده است نيروهاي اوليه سپاه از طريق معرفي معتمدين محلي به وسيله فرم هاي مخصوصي كه سپاه توزيع كرده بود تشكيل مي شدند و به او بعنوان يكي معتمدين منطقه دسته اي از اين فرم ها داده شد كه افراد شايسته را براي تشكيل نيروي اوليه سپاه معرفي كنند. در اواسط سال 1359 خود وي نيز در كنار تدريس در آموزش و پرورش به سپاه پاسداران پيوست و ابتدا به كمك تعدادي از همكاران سپاهي خود يكي از مناطق فرهنگي سپاه در تهران را تأسيس و كلاسهاي آموزشي برپا كردند كه بيشتر دوستان و همكارانش در اين منطقه فرهنگي به شهادت رسيدند. سپس او به دفتر سياسي سپاه پاسداران رفت و در بخش خارجي اين دفتر مسئوليت اخبار و تحليل اروپا و آمريكا را بر عهده داشت. چنانكه در مقدمه كتاب جنبش دانشجويي آمده است، براي نخستين بار به همراه بخشي از اعضاي دفتر سياسي كه مجله رويدادها و تحليل را توليد مي كرد در عمليات فتح المبين شركت كرده و مسئوليت ثبت وقايع جنگ را داشتند. پس از يكسال عضويت در دفتر سياسي مدت كوتاهي به واحد آموزش پادگان امام علي رفت و از آنجا عازم قم شد و در مركز تحقيقات عقيدتي سياسي سپاه كه جزوات آموزشي را تدوين مي كرد مشغول شد و يكسال بعد به واحد سپاه قم مأموريت يافت و در دو دوره آموزشي سپاه تدريس كرد. از آغاز ورود به قم به تحصيلات حوزوي پرداخت. در شهريور 1362 نخستين كتاب او به نام در شناخت حزب قاعدين زمان توسط نشر دانش اسلامي وابسته به دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم منتشر شد. اين كتاب كه در چاپ هاي متوالي 85 هزار نسخه طبع شد حاوي 33 شماره مقاله به قلم باقي درباره انجمن حجتيه در روزنامه اطلاعات بود كه در پي اظهار نظر آيت الله خميني درباره اين گروه چاپ شد و تأثير مهمي در تثبيت موضع امام خميني داشت و در ميان نمايندگان مجلس و مقامات نيز مورد توجه ويژه قرار گرفته بود. در پايان سال 1364 نيز كتاب كاوشي درباره روحانيت توسط همان ناشر به بازار عرضه شد كه با مخالفت هايي روبرو گرديد و نيمي از تيراژ آن جمع آوري شد. عمادالدين باقي بعدها مكرراً در گفتارها و نوشته هاي متعددي به كارهاي قبلي خود به ويژه كتاب حزب قاعدين زمان، از نظر لحن و ادبيات نامناسب آن انتقادات جدي را مطرح كرد. در اثر عكس العمل هاي تندي كه يكي از مقامات بلند پايه سپاه در آن زمان عليه مقالات حزب قاعدين داشت كه معروف به نوعي جانبداري از انجمن حجتيه بود ناگزير از استعفا دادن از سپاه در سال 1363 شد. اما پس از آن يكبار در جريان عمليات فاو به آن منطقه رفت. پيشتر نيز در پي فتح خرمشهر با چند تن از همكاران سپاه و كسب مجوز لازم، خانواده هاي خويش را براي آشنايي با جنگ و اعطاي آمادگي هاي لازم به منطقه و تا مرز عراق برده بودند. در اين صحنه هاي خطر مريم تنها فرزند خردسال مان را هم در آغوش داشتيم.

عمادالدين باقي داراي سه دختر است كه دومين و سومين فرزند درشهر قم متولد شدند. در سالهاي تحصيلي در قم به سبب عدم تمايل به دريافت شهريه از دفاتر علما در كنار درس خواندن، در بنياد تاريخ انقلاب اسلامي كه دفتري هم در قم داشت كار مي كرد و به مدت قريب دو سال روزهاي پنجشنبه و جمعه به تهران رفته و در دفتر نخست وزيري اشتغال داشت و همانطور كه در مقدمه كتاب بررسي انقلاب ايران آورده است از اسناد و منابع موجود در آنجا براي تحقيق خود درباره انقلاب استفاده مي كرد. همچنين در ايام اقامت در قم با كتابخانه سياسي كه از مراكز مهم در قم بود و نيز مجله حوزه در اوايل آن همكاري مي كرد كه اين مجله را مي توان مبدأ روشنفكري ديني پس از انقلاب قلمداد كرد كه توسط عده اي از روحانيون فاضل جوان اداره مي شد. روحانيون فرهيخته اي چون مهدوي راد، ايازي، ايزد پناه و عبداللهيان برخي از دست اندركاران مجله در آن زمان بودند.

در فاصله سالهاي 60 تا 63 دوبار از خطر ترور توسط عوامل سازمان مجاهدين خلق جان سالم بدر برد. از سال 1362 به بعد همكاري قلمي با روزنامه اطلاعات و به ندرت با روزنامه كيهان را ادامه داد. كه تا پايان سال 66 جمعاً حدود 60 مقاله براي آنها داشت. از سال 1367 تا سال 1374به مدت 7 سال در دانشگاه ها و مراكز آموزش عالي در رشته هاي معارف اسلامي، اخلاق و تاريخ معاصر ايران (تاريخ انقلاب اسلامي) به تدريس پرداخت. در سال 1369 پس از 9 سال اقامت و تحصيل در قم به تهران بازگشت و در كنار تدريس دردانشگاه به عضويت بخش تحقيقات جهاد دانشگاهي درآمد. همزمان با آن تحصيل در رشته جامعه شناسي را آغاز كرد كه در سال 1377 از دانشگاه علامه طباطبايي در مقطع فوق ليسانس فارغ التحصيل شد. در سال 1374 به دليل فشارهاي سياسي وارده به او در اثر صراحت لهجه در سخنراني هاي دانشگاهي و كلاسهاي درس از تدريس بركنار شد. او اعتقاد داشت كه اگر معلم به دليل ترس از فضاي سنگين سياسي و يا از دست دادن موقعيت، پاسخهاي علمي در خور به سوالات دانشجويان ندهد و حقايق تاريخي و مذهبي را تحريف كند به دانشجو و شرافت معلمي خيانت كرده است و تاوان آن از دست دادن تدريس بود، اما حرفه اصلي اش كه پژوهش و تأليف كتاب بود ادامه داشت. در سال 1370 كتاب بررسي انقلاب ايران را كه بخشي از جزوات درسي او بود منتشر كرد. و با مؤسسات تحقيقاتي ديگر نيز همكاري داشت، از سال 1369كه به تهران آمد با معاونت پژوهشي موسسه تنظيم و نشر آثار امام خميني همكاري خود را آغاز كرد كه به مدت حدود ده سال به طول انجاميد در اين مدت يكي از طرحهاي بزرگ با عنوان «منبع شناسي توصيفي تحقيق درباره امام خميني» در فاصله زماني 1340 تا 1370 در منابع فارسي داخل و خارج از كشور اعم از موافق و مخالف را با همكاري يك گروه 14 ـ 10 نفره دستيار تحقيق در مدت سه سال به پايان رسانده. اين طرح پيش نياز تدوين زندگينامه امام خميني بود. طرح تدوين زندگينامه امام خميني را نيز ارايه كرد و به عنوان مجري طرح آن را كليد زد كه به دلايلي مانند فشارهاي زياد وزارت اطلاعات بر موسسه براي اخراج او و بالاخره كناره گيري اش از مسئوليت طرح، سرانجام به چند پروژه كوچكتر تقسيم شد و مديريت آن بر عهده معاونت موسسه واگذار شد و مقطع كودكي و نوجواني امام توسط عمادالدين باقي نوشته شد. جمعي از بزرگان علم و فرهنگ كشور نيز از اعضاي شوراي علمي زندگينامه بودند. علاوه بر آن چند طرح ديگر در مؤسسه اجرا كرد و كتابهايي مانند فلسطين از ديدگاه امام خميني، در سوگ آفتاب و. . . از جمله كارهاي اوست كه بدون نام تهيه كننده منتشر شد.

در اين مقطع سخنراني هاي دانشگاهي يكي از فرصتهاي بحث و روشنفكري در فضاي بسته سياسي قبل از دوم خرداد بود. چاپ مقالات در روزنامه سلام، همشهري، فصلنامه حضور و هفته نامه پيام هاجر از جمله فعاليتهاي اين دوره بود. در اوايل 1357 به همكاري در توليد و انتشار نشريات «محله ما» دعوت شد كه براي مناطق مختلف تهران به عنوان ضميمه هفتگي روزنامه همشهري منتشر مي شد اين ابتكار كه توسط آقاي جواد مظفر به اجرا درآمده بود از فعاليت هاي بنيادي براي آشنايي شهروندان با حقوق مدني، محيط اجتماعي خود و بستر سازي براي شكل دادن نهادهاي مدني بود. از اواخر سال 1357 تا نيمه 1376 نيز انتشار «هفته نامه ياد» ارگان بنياد شهيد با همكاري غير مستقيم شمس الواعظين را به عهده گرفت كه موضوع آن در حيطه تخصصي شهيد و شهادت بود و موانعي براي عرضه يك نشريه قوي تخصصي در اين زمينه وجود داشت كه نمي توانست اين همكاري ادامه پيدا كند. در سالهاي قبل از دوم خرداد، حضور در حلقه كيان و مباحث نظري و سياسي افراد حاضر در نقد و تحليل شرايط اجتماعي، سياسي و فكري جامعه و تبادل خبر و نظر از جمله فعاليتهاي جمعي بود.

سرانجام حماسه دوم خرداد 1376 به وقوع پيوست. در پاسخ به مطالبات جامعه و ضرورت تأسيس يا تقويت نهادهاي مدني، راه اندازي مطبوعات مستقل و آزاد نزديك ترين فرصت و امكان بود. روزنامه جامعه به مدير مسئولي حميدرضا جلالي پور و سردبيري ماشأا. . . شمس الواعظين در دستور كار قرار گرفت. شمس از عمادالدين باقي دعوت به همكاري كرد. از پيش از راه اندازي روزنامه جامعه به عنوان نويسنده و مشاور سردبير در جامعه همكاري داشت واين همكاري در روزنامه توس هم ادامه يافت. پس از تعطيل كردن توس، روزنامه خرداد به مدير مسئولي روحاني روشن ضمير عبدا. . . نوري و سردبيري آقاي علي حكمت داير شد و خلأ مطبوعات مستقل را پر كرد و جو ارعاب را شكست و روزنامه سلام را از تنهايي در برابر نيروي اقتدارگرايان درآورد. قبل از انتشار خرداد از عمادالدين باقي دعوت به همكاري شد كه به عنوان نويسنده و مشاور با روزنامه خرداد تا پايان كار كرد. چندي بعد روزنامه صبح امروز و چند روزنامه ديگر منتشر شد كه با آنها هم همكاري قلمي داشت. تقارن انتشار خرداد با قتلهاي زنجيره اي، رسالت كشف و افشاي مافياي آدم ربايي و قتل را بر عهده آنها انداخت كه بعد با ساير روزنامه ها جبهه اي گسترده را ايجاد كردند و سرانجام به افشاي پاره اي از حقايق قتل هاي زنجيره اي و عوامل آن منجر شد ـ از همان آغاز، نخستين مقالات باقي درباره قتلها حاكي از عزم راسخي براي مبارزه با مافيا بود و اين موضوع محوريت مهمي در سلسله بحث هاي او پيدا كرد. چنانكه در مقدمه كتاب تراژدي دمكراسي در ايران آمده است او اين حادثه فجيع را سكويي براي دموكراتيزه كردن شرايط سياسي ايران قرار داد، يكي از ويژگيهاي مطبوعات اصلاح طلب اين بود كه عده اي از محققان و نويسندگان و استادان، سرمايه فكري و معنوي خويش را برداشته و در سبد مطبوعات نهادند و با ارائه نظريات و انديشه هايي كه از پشتوانه سالها كار پژوهشي برخوردار بود، مطبوعات را به كيفيتي ارتقأ دادند كه براي نخستين بار پس از پيروزي انقلاب مورد اقبال وسيع مردم قرار گرفت و حرفه روزنامه نگاري را عزت و اعتبار بخشيد و روزانه 2-3 ساعت اوقات فراغت مردم را مطالعه مطبوعات پر مي كرد.

دادگاه، محاكمه و زندان

از مدتها پيش زمزمه هاي دستگيري يا ترور افرادي از جمله حجاريان، نوري، گنجي، باقي و شمس و عبدي شنيده مي شد. سرانجام به بهانه مصاحبه عمادالدين باقي در بيمارستان سينا پس از عيادت از حجاريان در روز هفتم فروردين 79 او به دادگاه احضار شد. جزئيات احضارها و بازجويي ها در كتاب براي تاريخ آمده است.

تشكيل دادگاه باقي همراه بود با كودتا عليه مطبوعات اصلاح طلب كه در يك روز 17 نشريه را تعطيل كردند و طي روزهاي بعد به 25 نشريه توقيف شده رسيد. در شرايط تهاجم وسيع به اصلاح طلبان و فقدان تريبون هاي مطبوعاتي و جو سنگين ارعاب، دادگاهي اسماً علني ولي در واقع غير علني و بدون حضور هيئت منصفه بر پا و نيمي از گزارشات منتشر شده در مطبوعات درباره دادگاه كذب محض بود و حاوي عبارات و مطالبي بود كه مطلقاً در دادگاه بر زبان او جاري نشده بود. عمادالدين باقي از درون زندان تكذيبيه اي براي كيهان فرستاد ولي از چاپ آن امتناع كردند. وزارت اطلاعات، سپاه، صدا سيما، نيروي انتظامي، علي فلاحيان وزير اسبق اطلاعات، مصطفي پور محمدي قائم مقام او، سلطاني يكي از معاونان فلاحيان، خطيب مدير كل اطلاعات قم در زمان فلاحيان، اصلاني وكيل كيهان و محتشم مدير مسئول يالثارات نشريه انصار حزب اله وعليزاده رئيس دادگستري تهران و محسني اژه اي معاون دادگستري تهران به عنوان مدعي العموم جزو شاكيان بودند، اغلب شكايات مربوط روشنفكري درباره قتل هاي زنجيره اي بود. شكايت مدعي العموم (عليزاده) درباره مقاله اعدام و قصاص و معاون مدعي العموم (محسني اژه اي) هم تحت عنوان اهانت به مقدسات بود. آنچه وجه مشترك همه مقالات مورد شكايت بود، مضمون دفاع از حقوق بشر در همه اين مقالات است كه به انگيزه استقرار دمكراسي نوشته شده بود. مقاله اعدام و قصاص، بيانگر نفي خشونت به نام دين يا مطرح كردن اعدام به عنوان ضروري دين بود و ساير مقالات در مقابله با قتل پنهاني رجال سياسي و علمي يا سلب حقوق شهروندان بود.

عليرغم دفاعيات مستند كه داراي حدود دويست رفرنس و ارجاعات به كتب و مقالات بود و عده اي از مراجع تقليد و فقهاي برجسته كشور كتباً اعلام كردند مقاله اعدام و قصاص اهانت به مقدسات نيست، رئيس دادگاه 1410 حكم 5/7 سال زندان صادر كرد. اين در حالي بود كه در پايان ششمين جلسه دادگاه با دستوري غير قانوني و قبل از تشكيل هفتمين جلسه دفاع، عمادالدين باقي روانه زندان در بازداشتگاه انفرادي وزارت اطلاعات شد و به دستور مرتضوي رئيس شعبه 1410 ممنوع از تلفن و ملاقات با خانواده گرديد. در اين دادگاه تخلفات قانوني فراواني صورت گرفت كه طي لايحه مبسوطي با عنوان تخلفات 29 گانه دادگاه از سوي عمادالدين باقي به دادگاه انتظامي قضات و كميسيون اصل نود مجلس شوراي اسلامي تسليم شد. لايحه اعتراض او به راي دادگاه نيز حاوي حقايق مهمي درباره حكم سياسي و جناحي و مخدوش دادگاه بود به نحوي كه يكي از قضات دادگاه تجديد نظر معتقد به صدور حكم تبرئه وي بود ولي او را در اين پرونده بلافاصله تعويض كردند و قاضي ديگري را آوردند كه سرانجام 7/5 سال به سه سال تقليل يافت. 2 سال از اين حكم مربوط به مقاله اعدام و قصاص است كه دفاعيات مفصل فقهي و تفسيري باقي در دادگاه و نظر فقها هيچ توجيهي را براي آن نگذاشته است. جناح اكثريت جامعه و حكومت، سازمانها و احزاب رسمي، مطبوعات مستقل، دانشجويان و بسياري از حقوقدانان نيز با صدور احكام سياسي جناحي در پوشش قوه قضاييه مخالفت كرده اند و تنها جناح اقليت از اين حكم حمايت كرده است كه خود دليل بر جناحي بودن آن است. اقتدارگرايان هرگاه در عرصه هماوردي فكري دچار كمبود شدند به اسلحه و زندان براي بيرون كردن حريف از ميدان و خرد كردن او متوسل شدند. گزارش نمايندگان بازديد كننده از زندان حاكي از اعمال فشارهايي براي مجبور كردن اين زندانيان به توبه و تسليم است اما آنها با قاطعيت ايستاده اند. اخيراً نيز مدت دو ماه است ملاقات آنها با خانواده قطع شده و از سي ام شهريور ماه 1379 تا كنون ارتباطات تلفني آن ها را قطع كرده اند. در حاليكه تمام زندانيان اعم از سارق و قاچاقچي و قاتل هر روز از امكان تماس تلفني برخوردارند كه حقي انساني و طبيعي است. از سوي ديگر زنداني بودن روزنامه نگاران و نويسندگان اصلاح طلب بيانگر وجود يك اكثريت مظلوم در جامعه است و اقليت بدليل اتكأ به اسلحه و زندان در قالب دادگستري تهران به جنگ با اكثريت اصلاح طلب و دو قوه مجريه و مقننه برخاسته است كه سرانجام اين هم در برابر اراده ملت ذوب خواهد شد.

پس از آزادي از اولين زندان

عمادالدين باقي در زمستان 81 پس از تحمل سه سال زندان آزاد شد . پس از آزادي دو راه پيش روي او بود : فعاليت سياسي و استفاده از موقعيتي كه به عنوان يك زنداني سياسي از آن بهره مند شده بود و مي توانست او را وارد بازي هاي سياسي كند و ديگري فعاليت صرفاً پژوهشي و خزيدن در كنج تحقيق . راه اول وي را در معرض خطر قرار مي داد و راه دوم او را از هر گونه حركت دور مي ساخت . براي باقي اما نه خطر مهم بود و نه حركت به هر قيمت به خصوص به قيمت ورود به عرصه سياسي عملي و رقابت هاي جناحي و حزبي . باقي راه سوم را انتخاب كرد . او از جمود و كنج نشيني گريزان بود ولو اينكه در خطر قرار مي گرفت اما اهل هياهو و جنجال هم نبود . مهمترين برنامه او تحقق بخشيدن به طرحي بود كه در زندان در ذهنش شكل گرفته بود . زندان چشم باقي را به واقعيتي تلخ به نام زنداني بازو نه فقط زنداني سياسي كه زندانيان عادي و كساني كه به هر دليل متهم و يا محكوم شده بودند . باقي براي دفاع از حقوق فردي خويش در زندان به مطالعه عميق قوانين و متنو حقوقي دست زده بود . به همراهي برادرش كتابي به نام « قضاوت آمريكائي » درباره نظام قضائي ايالات متحده را ترجمه كرده بود و با مطالعه متون تاريخي و ديني توجه بيشتري به حقوق زنداني بعنوان مهمترين آوردگاه حقوق بشر پيدا كرده بود . در نتيجه با سعي بسيار انجمني در دفاع از حقوق زندانيان ايجاد كرد و وارد عرصه جامعه مدني شد . مهمترين محورهاي اعتقادات اين انجمن را مي توان به شرح زير برشمرد : اول – تفكيك فعاليت سياسي از فعاليت حقوق بشري ، دوم – عدم تفكيك زنداني سياسي از غير سياسي و دفاع از همه زندانيان با هر عقيده و انديشه اي ، سوم – توجه به جرم بعنوان يك متغير اجتماعي و نه يك مسئله فردي . يعني اگر كسي مجرم است تنها به دليل اشتباهات فردي مجرم نيست . جامعه هم در سوق دادن او به سوي جرم مقصر است . در عين حال باقي به فعاليت هاي مطبوعاتي ، فرهنگي و پژوهشي خود هم ادامه داد . پس از راه اندازي روزنامه شرق عمادالدين باقي به صورت پيوسته در اين روزنامه و ويژه نامه هاي آن مقالات و سرمقاله هائي منتشر مي كرد . اما همان زمان نيز با خود عهد كرده بود كه جز درباره حقوق بشر يا انديشه ديني مقاله اي ننويسد . باقي در اين زمان نيز با فشارهائي رو به رو بود از جمله در همان آغاز انتشار روزنامه شرق به مديران روزنامه اعمال فشار كردند كه از او مقاله اي چاپ نكنيد اما مگر مي شد جلوي ذهن جوشان و انديشه روشن را گرفت ؟ سال بعد در بهار 1383 عمادالدين باقي خود روزنامه جمهوريت را راه انداخت . روزنامه اي اجتماعي كه سعي داشت نماينده نهادهاي مدني در عرصه مطبوعاتي باشد و همان مشي باقي را در عرصه فرهنگي دنبال كند . اين روزنامه هم بعد از 6 ماه تلاش براي مهيا شدن آن بيش از 1 هفته دوام نياورد و از سوي دادستاني تهران توقيف شد . اما كار باقي متوقف نشد . به تدريج فاليت هاي انجمن اوج گرفت و به عغنوان يك نهاد مدني استوار شناخته شد . باقي همچنين به پژوهش هاي اجتماعي و مشاركت در دايرة المعارف نويسي و نيز نگارش مقالات ديني و حقوقي ادامه مي داد . اين در حالي بود كه از هر طريقي فشارها بر او تشديد مي شد حتي مجله « جامعه نو » كه امتياز آن متعلق به همسر باقي بود لغو امتياز شد . باقي در ادامه مطالعات خود درباره حقوق بشر و حقوق متهم سعي كرد به مسئله اعدام از نگاه انديشه اسلامي در حقوق بشر توجه ويژه اي داشته باشد . او كه بيش از اين به علت نگاه متفاوت خود به اعدام و قصاص سه سال را در زندان گذرانده بود سعي كرد با تأسيس انجمني به نام « پاسداران حق حيات » از حقوق كساني كه محكوم به اعدام هستند دفاع كند و با يادآوري دستور قرآن كريم مبني بر ترجيح عفو بر قصاص روح رحمت اسلامي را ترويج كند . همچنين باقي در تأسيس نهاد مدني ديگري به نام « كانون صلح جويان ايران » ( جمعيت زيتون ) به همراه برخي از رزمندگان جنگ تحميلي مشاركت كرد . در اين سال ها باقي با فرصت هاي مطالعاتي و جوايز حقوق بشري متعددي هم مواجه شد اما به دليل كاملاً نا موجه از هر گونه سفر خارجي محروم شد . درمهر سال 1382 هنگامي كه وي به اتفاق خانواده اش راهي سفري به امريكا به دعوت دانش گاههاي آن كشور بود از سوي نهادهاي امنيتي و قضائي ممنوع الخروج شد . همچنين از خروج وي از كشور براي دريافت جايزه حقوق بشر فرانسه ( كه به دست دومينيك دوويلپن نحست وزير سابق اين كشور اهدا مي شد) جلوگيري كردند . عمادالدين باقي از آغاز دوره آزادي در 17بهمن سال 1381 به بعد همواره در معرض بازداشت قرار داشت گرچه برخي دوستان از او به دليل فعاليت هاي غير سياسي اش انتقاد مي كردند و آن را محافظه كارانه مي خواندند اثر اقدامات گسترده وي به حدي بود كه همواره در معرض احظار بود و سرانجام هم زنداني شد . در اين مدت باقي بيش از 23 بار احضار شد . از جمله سه پرونده مهم براي او گشوده شد . پرونده اول جدا كردن برخي از اتهامات همان حبس سه ساله و رسيدگي به آنها در دادگاهي جداگانه اي بود كه اين دادگاه پشت درهاي بسته و بدون اجازه به وكيل براي حضور در دادگاه و بدون دفاع متهم برگزار شد و به صدور حكم يك سال حبس تعليقي منجر شد اما همين حكم ناعادلانه هم از سوي دادستان تهران مورد اعتتراض واقع شد و به يك سال حبس تعزيري تبديل شد اما تا 22مهر كه او را به بهانه بازجويي در پرونده انجمن دفاع از حقوق زندانيان به دادگاه فرا خوانده بودند اجرا نشده بود وپس از بيش از3سال از صدور حكم ناگهان اجرا شد ولي او را به جاي بند عمومي اوين به سلول انفراديبازداشتگاه وزارت اطلاعات برده و در شرايط شكنجه سفيد اقدام به بازجويي در مورد پرونده انجمن كردند. پرونده ديگر مربوط به ماجراي سفر همسر و دختر باقي همراه با دوتن ديگربه كشور امارات متحده عربي بود كه اين سفر در ظاهر به دعوت سازمان ملل متحذ انجام شد اما متأسفانه پشت پرده اين سفر افراد سوء استفاده گري وجود داشتند كه سعي كردند از اعتبار باقي براي اهداف سياسي خود استفاده كنند و او كه همواره خواستار تغيير رفتار حكومت نه تغيير حكومت ، مرزبندي جدي با اين سوء استفاده انجام داد.با وجود اينكه باقي در اين ماجرا هيچ گونه حضوري نداشت و هرگز به سفر نرفته بود به سه سال حبس تعزيري محكوم شد . اين حكم البته هنوز در دادگاه تجديدنظر است . سرانجام پرونده اخير ، پرونده اقدامات باقي بعنوان رئيس انجمن دفاع از حقوق زندانيان است كه با وجود ادعاي اجراي حكم يك ساله ( به ترتيبي كه در بالا آمد ) بازجوئي هاي فشرده اي در زندان حول بيانيه ها و گزارش هاي سالانه همين انجمن صورت گرفت .

تحصيلات:
تحصيلات حوزوي تا شروع درس خارج - فوق ليسانس جامعه شناسي از دانشگاه علامه طباطبائي- تخصص تحقيقاتي در حوزه تاريخ ايران، مقطع تاريخ انقلاب اسلامي كه عمده كتابهايش نيز در همين زمينه است.

تأليفات: كتابشناسي عمادالدين باقي

1- در شناخت حزب قاعدين زمان . قم. نشر دانش اسلامي وابسته به دفتر اسلامي حوزه علميه قم . 1362 . صفحات: 352 .قطع رقعي
كتابي است در باره انجمن حجتيه .باقي در سال هاي بعد اين كتاب را مورد انتقاد قرار داده و به صورت اصولي بازنويسي كرده اما موفق به چاپ آن نشده است. اين كتاب در زمان خودش بارها تجديد چاپ شد و به تيراژ بسيار بالايي (85000جلد)رسيد.

2- كاوشي درباره روحانيت .قم.دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم .1364. صفحات:408 .قطع وزيري
كتابي پژوهشي و تاريخي درباره روحانيت از منظر تاريخي و فرهنگي و اقتصادي است كه پس از انتشار ممنوع و جمع آوري شده و از آن پس تجديد چاپ نشد و حتي نسخه جديد آن موفق به اخذ مجوز از وزارت ارشاد نگرديد.

3- بررسي انقلاب ايران .تهران.چاپ اول نشر تفكر. 1370 و چاپ هاي دوم و سوم .نشر سرايي .1382 و1383 . صفحات:507.قطع وزيري
كتابي پژوهشي و تاريخي درباره انقلاب اسلامي ايران ،همراه با فشرده اي از تاريخ معاصر ايران كه در سال 1382 نيز تجديد چاپ شد و با ويرايشي جديد ارائه شد .

4- تاريخ شفاهي انقلاب اسلامي تهران.نشر تفكر.1373 . صفحات:591.قطع وزيري
روايت بي بي سي از تاريخ وقوع انقلاب اسلامي ايران است كه همراه با مقدمه و توضيحاتي توسط باقي منتشر شده است.

5- انقلاب و تنازع بقا (پژوهشي در زمينه ها و پيامدهاي اشغال سفارت آمريكا ).تهران.نشر عروج وابسته به موسسه تنظيم و نشر آثار امام خميني.1376.صفحات:460.قطع رقعي
كتابي پژوهشي و تاريخي درباره تسخير سفارت ايالات متحده آمريكا در تهران در13 آبان 1358 و به ضميمه اسناد است.

6- جدل هاي تاريخي. تهران.نشر سرايي.1383. صفحات: 392.قطع رقعي
اين كتاب در سال 1376 توسط نشر مزامير تحت عنوان:در آمدي بر تاريخ نگاري انقلاب اسلامي (ميزگردي با حضور عمادالدين باقي ، اسدالله بادامچيان ، حاتم قادري و صادق زيباكلام درباره شيوه ها و آموزه هاي تاريخ نگاري انقلاب اسلامي) به چاپ رسيد . چاپ دوم آن با افزودني ها و نام جديد منتشر شد.

7- جنبش دانشجويي ايران . تهران . چاپ اول( در شمارگان محدود).ستاد بزرگداشت شهداي دانشگاه تبريز و علوم پزشكي با هكاري دفتر ادبيات انقلاب اسلامي حوزه هنري سازمان تبليغات .1376 در 286 صفحه وچاپ دوم وسوم با اضافات بسيار در سال 1382. انتشارات جامعه ايرانيان.443 صفحه.قطع رقعي
كتابي پژوهشي درباره تاريخ دانشجويي در ايران از آغاز تا انقلاب اسلامي ايران است. جلد دوم اين كتاب شامل جنبش دانشجويي پس از انقلاب است كه در مرحله گردآوري داده هاست وهنوز كار نگارش آن انجام نشده است.

8- تاريخ ايران در دوران معاصر . تهران. وزارت آموزش و پرورش،سازمات تاليف كتب درسي.1378
كتاب درسي سال دوم دبيرستان به همراه دو تن ديگر از مولفان كه پس از مدت كوتاهي تدريس با اعتراض وسيع مدافعان تاريخ نگاري ايدئولوژيكي و سياسي براي دانش آموزان مواجه و جمع آوري شد.

9- فرادستان و فرودستان . تهران.انتشارا جامعه ايرانيان.چاپ اول 1378،چاپ دوم 1379.صفحات: 146.قطع رقعي
خاطرات عمادالدين از حوادث و سالهاي منتهي به پيروزي انقلاب اسلامي ايران

10- جامعه شناسي قيام امام حسين و مردم كوفه .تهران.نشر ني.چاپ اول 1379. چاپ دوم 1382. صفحات: .قطع رقعي
كتابي علمي و نظري درباره قيام عاشورا و رفتار شناسي مردم عراق كه توسط عبدالرحمن العلوي به زبان عربي ترجمه وموسسه انتشاراتي دارالهادي در لبنان در1428ه.ق-2007م تحت عنوان:علم اجتماع الثوره الحسينيه والمجتمع الكوفي در151صفحه،قطع رقعي منتشر كرده است.

11 و 12 – تراژدي دموكراسي در ايران . جلد اول. تهران نشر ني. چاپ اول تا ششم اسفند 1378 تا ارديبهشت 1379. صفحات:333.قطع رقعي
جلد دوم. نشر ني. چاپ اول خرداد1379.224 صفحه.قطع رقعي
كتابي وقايع نگارانه درباره ماجراي قتل هاي زنجيره اي كه در نوع خود اثري منحصر به فرد بوده است و بخصوص جلد دوم آن اثري تحقيقي به شمار مي رود. جلد اول اين كتاب مجموعه مقالات نويسنده در مطبوعات است.اين كتاب ها نيز توقيف توقيف و جمع آوري گرديد و منجر به محكوميت هاي مكرر و حبس باقي شد.

13- براي تاريخ .تهران.نشر ني.چاپ هاي اول تا سوم 1379صفحات:424.قطع رقعي
مجموعه مقالات پيرامون وزارت اطلاعات و امنيت و ترور حجاريان و گفت وگويي با سعيد حجاريان درباره وزارت اطلاعات و قتلهاي زنجيره اي و اسناد ضميمه.اين كتاب نيز پس از سه چاپ ممنوع شد.

14- حقوق مخالفان . تهران.نشر سرايي.چاپ اول 1381 و چاپ دوم 1382.صفحات: 350. قطع رقعي
كتابي نظري در برگيرنده مقالات عمادالدين باقي در مطبوعات اصلاح طلب درباره آزادي و حقوق مخالفان و دگر انديشان

15- بهار ركن چهارم .تهران.نشر سرايي.1381 .صفحات:398.قطع رقعي
مجموعه مقالات ، سخنراني ها و گفت وگو هاي عمادالدين باقي درباره محاكمه مطبوعات ودفاع نويسنده از حقوق آنها و نيزدرباره مطبوعات و توسعه سياسي و تجربه هاي وي از نويسندگي و مديريت در مطبوعات اصلاح طلب

16- پرستشگاه در عهد سنت و تجدد .تهران. نشر سرايي. 1381 .صفحات: 301.قطع وزيري.
كتابي پژوهشي و دايره المعارفي درباره جامعه شناسي ديني كه حاوي 20مقاله ازمولفان و محققان مختلف به سرپرستي و نظارت عمادالدين باقي تهيه و منتشر شده و 4 مقاله آن به قلم باقي است.

17- اعدام وقصاص . تهران.نشر سرايي.چاپ اول 1381 ،چاپ دوم 1384 . صفحات:279. قطع رقعي
دفاعيات علمي و فقهي عمادالين باقي در دادگاه درباره مقاله اعدام و قصاص و نظرات ديني درباره اين موضوع . جلد دوم اين كتاب كه شامل دفاعيات باقي درباره ساير اتهامات به ويژه اتهامات مربوط به مقالاتش درباره قتل هاي زنجيره اي بود كه دوبار مجوز نشر از وزارت ارشاد دريافت كرداما دادگاه خانواده او را تهديد كرد كه اگر كتاب منتشر شود باقي را 15سال در زندان نگاه مي دارند و مانع از انتشار آن شدند.

18- گفتمانهاي ديني معاصر .تهران.نشر سرايي. 1382 . صفحات:433 .قطع رقعي
مجموعه مقالات پژوهشي و گفتارهاي باقي درباره دين وچالش هايوتحولات انديشه ديني كه در مطبوعات مختلف منتشر شده است.

19- تولد يك انقلاب . تهران.نشر سرايي.1382. صفحات:375. قطع وزيري
پژوهشي علمي و جامعه شناختي درباره اينكه چگونه در يك جامعه انقلاب رخ مي دهد و تطبيق آن با انقلاب ايران.

20- روحانيت و قدرت . تهران .نشر سرايي. چاپ اول 1383،چاپ دوم 1384 .صفحات: 304.قطع رقعي
كتابي جامعه شناختي و ديني درباره نسبت دين و سياست، روحانيت و حكومت كه مجوز تجديد چاپ سوم آن داده نشد.

21- قضاوت آمريكايي (آشنايي با سيستم كيفري آمريكا).تهران.سرايي.1382.صفحات: 399.قطع رقعي
ترجمه عمادالدين باقي و محمد حسين باقي درباره سيستم كيفري آمريكا كه عمادالدين باقي آن را در دوره محكوميت گذشته خود در زندان ترجمه و تدوين كرد.

22- جنبش اصلاحات دموكراتيك درايران .تهران .سرايي.1383صفحات: 586.قطع وزيري
مجموعه مقالات عمادالدين باقي درباره اصلاحات سياسي در ايران از سال 1376 تا سال 1383 كه در مطبوعات به چاپ رسيد و در آن نسبت دو مفهوم اصلاح و انقلاب بررسي شده است.

***
از ميان كتاب هاي فوق7عنوان تاكنون توقيف شده اند و6 كتاب (رديف 23 تا 28) نيز در دوره احمدي نژاد از وزارت مجوز انتشار دريافت نكرده اند. او در اعتراض به اين قضيه نامه سرگشاده اي را به وزير ارشاد دولت نهم نگاشت اما هيچ پاسخي دريافت نكرد.عناوين آن كتب عبارتند از :

23- تجربه خميني
(مجموعه پژوهشها و مقاله هايي درباره آيت الله خميني )

24- درس هايي درباره حقوق بشر
مباحث تاريخي وفلسفي وسيرتطور حقوق بشر و تكامل نظريه هاي آن

25- حق حيات 1
پژوهشي در امكان لغو مجازات اعدام در شريعت و قوانين ايران
گزارش و تحليل مجازات اعدام در ايران و چند گفتار ديگر

26- سكولاريسم
درباره رابطه دين و سياست و عرصه هاي عرفي و قدسي

27- شهر مدرن
كتابي است درباره زندگي شهري و آثار صنعتي شدن و رشد و توسعه زندگي شهري بر فرد و جامعه

28- دين و حقوق بشر
مباحث گسترده اي درباره كانون هاي نزاع اسلام و حقوق بشر و راه ها و نظريه هاي سازگاري آنها

29- حق حيات 2 .مسئله اعدام هاي زير18سال و ریشه ها وچاره هاي فرهنگی و فقهي اعدام کودکان زير18سال درايران و گزارش احكام اعدام در دهه1376-1386


برخي از پروژه هاي تحقيقاتي

- منبع شناسي توصيفي تحقيق درباره امام خميني( در دوره 1340تا 1370 در منابع فارسي زبان داخل و خارج از كشور). كارفرما: موسسه تنظيم و نشر آثار امام خميني و جهاد دانشگاهي . 1369 -1372
- گذشته،حال و آينده خدمت وظيفه عمومي و تاثيرات آن بر جامعه وجوانان و راهكارها.كارفرما: سازمان ملي جوانان .سال 1384
- بررسي چالش هاي ناشي از ورود متغيرهاي ديني در حوزه هاي فرهنگ، اجتماع و اقتصاد، پس از انقلاب ، كارفرما: شوراي انقلاب فرهنگي و انجمن جامعه شناسي ايران .1386 ش

شركت در سمينارهاي داخلي و بين المللي

سمينارهاي بين المللي:
- ارائه مقاله وحضور در سمينار «ايران در قرن بيست و يكم»در نيكوزيا پايتخت قبرس،1999م(29خرداد1378)
- شركت در سمينار«متدولوژي اسلامي» در امان پايتخت اردن 1999م
- ارائه مقاله و حضور در كنفرانس «پايتخت فرهنگي جهان اسلام» در مكه مكرمه،2003م
- ارائه مقاله به سمينار «دموكراسي در ايران» در دانشگاه استفورد دركاليفرنياي امريكا،جمعه 21 مي 2004 برابر با 1 خرداد 1383.( به دليل ممنوع الخروج شدن باقي، اين مقاله توسط دكتر عباس ميلاني از گردانندگان سمينار ارائه شد)
- ارائه مقاله به دومين كنگره جهاني مبارزه عليه مجازات اعدام در مونترال كانادا.2004م.( به دليل ممنوع الخروج شدن باقي، اين مقاله توسط دكتر عثماني رئيس سارمان بين المللي اصلاحات جزايي كه يكي از سازمان هاي برگزار كننده بود ارائه شد)
- ارائه مقاله به سومين كنگره جهاني عليه مجازات اعدام در پاريس.2006م.( به دليل ممنوع الخروج شدن باقي، صالح نيكبخت و محمد حسين باقي از طرف نويسنده شركت كردند وآقاي نيكبخت مقاله باقي را ارائه كردند)
برخي از سمينارهاي داخل ايران:
- ازائه مقاله به كنفرانس بين المللي فرهنگ و تمدن اسلامي . برگزار كننده: مركز مطالعات و تحقيقات فرهنگي بين المللي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي.تهران . بهمن 1372 عنوان مقاله: علل برآمدن و افول تمدن اسلامي
- ارائه مقاله در سمينار بررسي و نقد افكار و آثار سيد جمال الدين اسدآبادي( به مناسبت يكصدمين سال در گذشت او ) در دانشكده اقتصاد علامه طباطبايي.6-8اسفند 1374
- ارائه مقاله به سمينار بين المللي امام خميني و فرهنگ عاشورا . تهران . 1373.عنوان مقاله: كاركردهاي عاشورا
- ارائه مقاله (در پي دعوت برگزاركننده) به سمينار دروس معارف اسلامي.برگزاركننده: نهاد نمايندگي رهبري در دانشگاهها . اردبيل .آذر 1384. عنوان مقاله: زمينه هاي فكري انقلاب،كسب هويت فكري مشخص
- ارائه مقاله به كنفرانس «راههاي تضمين حقوق زندانيان». تهران .حسينيه ارشاد .15مرداد1382
- ارائه مقاله به سمينار « وكيل ،دفاع ، تحقيقات مقدماتي» در دانشگاه شهيد بهشتي . 8خرداد1385


سابقه كار مطبوعاتي:
1 ـ همكاري قلمي با روزنامه اطلاعات و كيهان 1362 تا1367
2 ـ همكاري قلمي با روزنامه سلام و فصلنامه حضور و همشهري از 1370 تا 1378
3 ـ مشاركت در راه اندازي نشريه محله ما ضميمه همشهري 1376 ـ 1375.
4 ـ مديريت هفته نامه ياد ـ از اواخر 75 تا اواسط 1376.
5 ـ سردبيري و انتشار مجلات و ويژه نامه هاي دهه فجر سال 1376 و 1377 موسسه نشر و آثار امام خميني و ويژه نامه سالگرد رحلت حاج مصطفي خميني.
6 ـ نويسنده و مشاور سردبير در روزنامه جامعه و توس.
7 ـ نويسنده و مشاور سردبير و مدير مسئول در روزنامه خرداد.
8 ـ عضو شوراي سردبيري روزنامه فتح.
9 ـ عضو شوراي سياستگزاري رونامه هاي نشاط و عصر آزادگان.
10-مشاور ونويسنده روزنامه هاي شرق (شهريور 1382 تا مرداد 1386 ) و هم ميهن ارديبهشت تا تير 1386 ) كه هر دو روزنامه توقيف شدند .
11-سردبير روزنامه جمهوريت كه در سال 1383توقيف شد.
12-مشاور و نويسنده مجله جامعه نو به مدير مسئولي همسرش(كه اين مجله نيز پس از 3سال فعاليت در اسفند 1383 توقيف شد)
13-نويسنده ومشاور مجله هفتگي شهروند امروزبه سر دبيري آقاي محمد قوچاني (از ابتداي سال 1386 به بعد)

جوايز بين المللي
دريافت جايزه شجاعت مدني از بنياد پاركينسون در سال 1383
دريافت جايزه كميسيون ملي حقوق بشر فرانسه
انتخاب شدن به عنوان رورزنامه نگار بين المللي سال2008 از سوي بنياد جوايز مطبوعاتي بريتانيا
دریافت جایزه بین المللی حقوق بشر مارتین انالز در سال 2009
براي دريافت اطلاعات مشروح در مورد جوايز فق به بخش فارسي و انگليسي سايت
www.emadbaghi.comمراجعه كنيد.

فعاليت هاي مدني
1- تاسيس انجمن دفاع از حقوق زندانيان در سال 1382 و آغاز به كار رسمي آن از ارديبهشت 1383
2- عضو شوراي مركزي انجمن دفاع از آزادي مطبوعات. 1381 تا1384
3- تاسيس انجمن پاسداران حق حيات در سال 1384
4- پيشنهاد ايده راه اندازي نهاد صلح و مشاركت در تاسيس انجمن زيتون( كانون صلح جويان ايران) در سال1385


اصل اين مقاله زماني كه عمادالدين باقي در زندان بود در سال 1379 به درخواست هفته نامه نسيم جنوب و توسط




 

آخرين مطالب
بايگاني ماهانه - ميلادي
 December 2017 [1]
 November 2017 [5]
 October 2017 [4]
 September 2017 [4]
 August 2017 [1]
 July 2017 [5]
 June 2017 [2]
 May 2017 [6]
 April 2017 [3]
 March 2017 [2]
 February 2017 [7]
 January 2017 [8]
 December 2016 [2]
 November 2016 [3]
 October 2016 [3]
 September 2016 [1]
 August 2016 [2]
 July 2016 [2]
 June 2016 [4]
 May 2016 [1]
 April 2016 [3]
 February 2016 [1]
 January 2016 [4]
 December 2015 [2]
 November 2015 [4]
 October 2015 [1]
 September 2015 [1]
 August 2015 [6]
 July 2015 [1]
 June 2015 [4]
 May 2015 [3]
 February 2015 [5]
 January 2015 [6]
 November 2014 [5]
 October 2014 [1]
 September 2014 [5]
 August 2014 [1]
 July 2014 [1]
 June 2014 [3]
 May 2014 [2]
 April 2014 [3]
 March 2014 [2]
 February 2014 [2]
 January 2014 [2]
 December 2013 [5]
 November 2013 [4]
 October 2013 [3]
 September 2013 [4]
 August 2013 [5]
 July 2013 [6]
 June 2013 [1]
 May 2013 [1]
 March 2013 [1]
 February 2013 [3]
 January 2013 [2]
 December 2012 [4]
 November 2012 [3]
 October 2012 [4]
 September 2012 [3]
 August 2012 [2]
 July 2012 [5]
 June 2012 [3]
 May 2012 [2]
 April 2012 [3]
 March 2012 [4]
 February 2012 [4]
 November 2011 [1]
 October 2011 [2]
 September 2011 [1]
 July 2011 [4]
 December 2010 [6]
 November 2010 [2]
 October 2010 [3]
 September 2010 [4]
 August 2010 [2]
 July 2010 [1]
 June 2010 [3]
 May 2010 [4]
 April 2010 [5]
 March 2010 [1]
 February 2010 [2]
 January 2010 [1]
 December 2009 [6]
 November 2009 [6]
 October 2009 [11]
 September 2009 [4]
 August 2009 [12]
 July 2009 [6]
 June 2009 [9]
 May 2009 [9]
 April 2009 [6]
 March 2009 [7]
 February 2009 [9]
 January 2009 [9]
 December 2008 [7]
 November 2008 [1]
 October 2008 [1]
 August 2008 [1]
 June 2008 [4]
 April 2008 [6]
 March 2008 [2]
 February 2008 [3]
 January 2008 [1]
 December 2007 [1]
 October 2007 [2]
 September 2007 [9]
 August 2007 [19]
 July 2007 [9]
 June 2007 [13]
 May 2007 [22]
 April 2007 [6]
 March 2007 [7]
 February 2007 [7]
 January 2007 [18]
 December 2006 [5]
 November 2006 [6]
 October 2006 [10]
 September 2006 [7]
 August 2006 [11]
 July 2006 [8]
 June 2006 [16]
 May 2006 [16]
 April 2006 [7]
 March 2006 [16]
 February 2006 [11]
 January 2006 [5]
 December 2005 [17]
 November 2005 [14]
 October 2005 [8]
 September 2005 [13]
 August 2005 [22]
 July 2005 [8]
 June 2005 [17]
 May 2005 [28]
 April 2005 [12]
 March 2005 [13]
 February 2005 [13]
 January 2005 [19]
 December 2004 [16]
 November 2004 [30]
 October 2004 [41]
 September 2004 [15]
 August 2004 [18]
 July 2004 [29]
 June 2004 [25]
 May 2004 [21]
 April 2004 [18]
 March 2004 [12]
 February 2004 [6]
 January 2004 [13]
 December 2003 [24]
 November 2003 [22]
 October 2003 [16]
 September 2003 [11]
 August 2003 [14]
 July 2003 [3]
 June 2003 [2]
 May 2003 [8]
 April 2003 [4]
 March 2003 [6]
 February 2003 [3]
 January 2003 [4]
 November 2002 [12]
تماس
 emad_baghi at hotmail.com
دريافت با اي ميل
:: براي آگاهي از مطالب تازه، آدرس اي ميل خود را در کادر زير وارد نماييد:

اطلاعات جانبي
::  تاکنون 1156 مطلب و 706 نظر در اين سايت منتشر شده است.
:: براي مشاهده آمار بازديدکنندگان سايت مي توانيد را کليک نماييد.
::  نسخه اکس ام ال اين سايت را در اينجا مشاهده نماييد.
:: اين سايت توسط برنامه مووبل تايپ3.121 طراحي و اجرا شده است.
::  کليه حقوق اين سايت بر اساس امتياز Creative Commons  متعلق به عمادالدين باقي است.