پنجشنبه 1 بهمن 1383ازوبلاگ یادداشت های علی قدیمی درباره:انقلاب نرم
بیان کردن چند بارهی تئوریهای کلاسیک تکراری و فرو کردن اطلاعاتی اغلب نادرست از دنیایی که نمیشناسند در این تئوریهای خشک و بعد هم تمام کردن برنامه یا یادداشتی که خواننده یا شنونده را سردرگمتر از پیش میکند. ایدهآل گرایی و انتظارات نا عادلانه از مردمی که هزار و یک گرفتاری دارند. مردمی که هنوز درگیر آستین کوتاه پیراهنشان هستند؛ واقعاً چه فایده دارد؟ عمادالدین باقی اما به نظرم مردی است که این روزهای ایران را خوب میشناسد و سخناش آنقدر اعتبار داشته که در مهمترین روزنامهی جهان چاپ شود. بعداً بیشتر مینویسم الان حوصله ندارم، دیر وقت است، شب به خیر... :. "اميد به دموكراسي در ايران" عنوان مقاله اي از عمادالدين باقي، كه دوشنبه، چهارم آبان ماه به عنوان مقاله اول روزنامه" واشنگتن پست" به چاپ رسيده است. |