سه شنبه 17 آبان 1384

درگفتگو با روزنامه ايتاليايي لاريپوبليكا:احمدي نژاد بايد ميانه‌رو شود

“la Repubblica”, 7 novembre 2005
او همچنان شجاع باقي مانده است. در سال 2004 جايزه شجاعت مدني (بنياد پاركسيون) به او تعلق گرفت و هنگامي كه براي دريافت ‏جايزه قصد داشت به نيويورك برود در فرودگاه از خروج وي جلوگيري شد و بدون هيچ‌گونه توضيحي پاسپورت وي توقيف گرديد. ‏عمادالدين باقي سه سال را در زندان گذرانده و پيش از اين در 7 روزنامه مشغول به كار بوده و سردبيري و مديريت چند روزنامه را بر ‏عهده داشته و عليرغم شكست اصلاح طلبان او همچنان اصلاح طلب باقي مانده .او معتقد است بيش از آنكه به بحث درباره‌ي آزادي ‏بپردازيم بايد به مسائل معيشتي هم توجه كنيم. اين سوالات را مي پرسيم.‏
اظهاراتِ اخير محمود احمدي نزاد اين هراس را ايجاد کرده که رئيس جمهور ايران قصد دارد کشور را به سال هايي که ايران در ‏انزواي بين المللي قرار داشت بازگرداند. آيا بيان چنين اظهاراتي تصادفي بود يا از پيش براي آن برنامه ريزي شده بود؟‏

‏ اظهارات احمدي نژاد با سياست رسمي جمهوري اسلامي ايران در سال‌هاي گذشته تعارض دارد. چند سال پيش هاشمي ‏رفسنجاني در دوره‌ رياست جمهوري‌اش اعلام كرد ما با اسرائيل مخالف هستيم و آنرا نامشروع مي‌دانيم اما هيچ تلاشي هم براي ‏براندازي آن نخواهيم كرد.‏
علاوه بر اين جمهوري اسلامي رسماً قطعنامه 242 سازمان ملل را پذيرفته است كه طبق آن دو دولت در يك سرزمين پذيرفته ‏شده است. اين مواضع رسمي جمهوري اسلامي در حالي بوده است كه همگان اطلاع داشتند بنيانگذار جمهوري اسلامي گفته بود ‏اسرائيل بايد از صفحه روزگار محو شود. جمهوري اسلامي نشان داده است كه اظهارات بنيان‌گذار جمهوري اسلامي نيز اموري ‏نسبي هستند نه مطلق. چنانكه آيت‌الله خميني خواستار ادامه جنگ تا سرنگوني صدام حسين بود و صدام حسين را كافر و ‏جنايتكار خوانده بود اما در حيات خود ايشان صلح با صدام پذيرفته شد و در حالي‌كه هنوز كفن او خشك نشده بود ديدارها و ‏مكاتبات سران دو كشور شروع شد و رئيس جمهور ايران در نامه به رئيس جمهور عراق او را برادر صدام حسين خطاب كرد. علاوه ‏بر‌ آن آيت الله خميني پس از درگيري‌هاي خشونت‌بار در مكه كه عده‌اي از زائران ايراني كشته شدند اعلام كرد اگر از صدام ‏بگذريم از فهد نخواهيم گذشت ولي چند سال نگذشت كه روابط ايران و عربستان آن‌قدر صميمانه شد كه رئيس جمهور ايران به ‏آن كشور سفر كرد. بنابراين استناد به يك حمله آيت الله خميني در 25 سال پيش بر خلاف رويه عملي حكومت ايران و بر خلاف ‏مصلحت و تدبيرات و همچنين بر خلاف سياست‌هاي دوران رفسنجاني و خاتمي است. علاوه بر اين خود آيت‌الله خميني با طرح ‏يكي از مهم‌ترين اصول فكري خود تحت عنوان« تاثير زمان و مكان در اجتهاد» و نيز با پذيرش قطعنامه 598 درباره صلح ايران و ‏عراق عليرغم مخالفت‌هاي قبلي‌اش، نشان داد بيش از آنكه يك بنيادگرا باشد يك پراگماتيست است.‏
در باره قسمت ديگري از سوال به اعتقاد من اظهارات احمدي نژاد با برنامه قبلي نبوده و او هنوز خيال مي‌كند يك عنصر سياسي ‏است كه در جمع انصار حزب‌الله سخنراني مي‌كند و متوجه نيست كه رئيس جمهور يك كشور است.

اما آيا فکر نمي کنيد که اقداماتِ بعدي وي مانند فراخواندن سفراي ميانه روي ايران اين شائبه را به وجود آورده که او ‏حاضر به عقب نشيني از مواضعِ خود در برابر فشارهاي غرب نيست؟‏
‏ به نظر من غرب براي اعمال فشار عليه ايران در برنامه هسته‌اي از اظهارات غير منطقي احمدي‌نژاد بهره‌برداري مي‌كند زيرا اين حرفها ‏را سالها پيش نيز رهبر فقيد ايران گفته بود اما چنين واكنشي در جهان به وجود نيامد. به نظر من غرب نبايد فراموش كند كه ‏اصلاح طلبان در ايران قدرت بزرگي هستند و اين روشها را نمي‌پسندند. و حاكميت ايران چنانكه تصور مي‌رفت با او همراهي نكرد. ‏غرب نبايد احمدي نژاد را جدي بگيرد و بايد آرامش را بازگرداند. به ويژه كه اظهارات رهبر جمهوري اسلامي در خطبه‌هاي نماز عيد ‏فطر ملايمتر بود. گرچه ما موضع ايجابي را بر موضع سلبي ترجيح مي‌دهيم و اعتقاد داريم به جاي حمله به اسرائيل بهتر است از ‏حقوق فلسطيني‌ها دفاع كنيم و اگر اعراب دو دولت در يك سرزمين را پذيرفتند ما نبايد كاتوليك‌تر از پاپ شويم اما نبايد فراموش ‏كنيم كه رفتار اسرائيل نيز همواره به گونه‌اي بوده است كه ايران اسرائيل را يك تهديد منطقه‌اي براي خود دانسته و براي مثال در دو ‏سال اخير اسرائيل بارها تهديد حمله به نيروگاه‌هاي ايران را مطرح كرده و محرك مواضعي مانند اظهارات اخير احمدي نژاد بوده است.

امروز ايران مجدداً مدعي شد که آمادة از سر گيريِ مذاکرات با اتحادية اروپايي است. آيا شما به آيندة اين مذاکرات ‏خوش بين هستيد؟ ونظرتان بعنوان فعال حقوق بشر درباره حرفهاي احمدي نژاد چيست ؟‏به عنوان يك فعال حقوق بشر جنبه‌هاي سياسي موضوع برايم اهميت كمتري دارد و از منظر حقوق بشري با اين اظهارات موافق ‏نيستم. به نظر من حقوق بشر فقط مقوله اي سياسي نيست بلكه اجتماعي اقتصادي و فرهنگي نيز هست و در ايران مشكلات ‏حقوق بشري فقط در زمينه‌هاي سياسي نيست بلكه« فقر و فساد و تبعيض» هم از مصاديق نقض حقوق بشر است. اما مشكلات ‏حقوق بشري در زمينه سياسي را مي‌توان با مذاكره و توافق به تدريج كاهش داد ولي در زمينه اقتصادي و اجتماعي فقط با كار و ‏تلاش و سرمايه‌گذاري مي‌توان بر آن غلبه كرد. ‏
لذا وقتي احمدي‌نژاد با شعار عدالت اجتماعي و از بين بردن فقر به رقابت آمد و با آراء ضعيفي پيروز شد ما از اين لحاظ كه ‏دست كم مشكلات حقوق بشر در زمينه اقتصادي و اجتماعي التيام و كاهش پيدا مي‌كند خرسند بوديم ولي شگفت اين است كه ‏لازمه تحقق وعده‌هاي عدالت اجتماعي، سياست تنش‌زدايي در داخل و خارج و جذب سرمايه خارجي و جلب اعتماد براي ‏قراردادهاي اقتصادي و ايجاد روحيه اعتماد و همكاري در مردم است ولي سياست‌ها و رفتارهاي سه ماه اخير نه تنها موجب جذب ‏سرمايه نشد كه سرمايه‌هاي عظيم ايرانيان را هم فراري داده و با تنش و بحران باعث تشديد مشكلات اقتصادي داخلي شده. نتايج ‏اين سياست‌ها بر خلاف وعده‌هاي داده شده است و شرايط اقتصادي و اجتماعي مردم را وخيم‌تر مي‌كند. دولت جديد راهي جز ‏ادامه و گسترش سياست اعتمادسازي و تنش‌زدايي ندارد وگرنه خود و كشور را دچار بحران مي‌كند و پايمال شدن حقوق بشر ‏توسعه مي‌يابد. ‏

باقي انجمني براي دفاع از حقوق زندانيان تأسيس کرده است [از اين رو از وي مي پرسم] وضعيت کنونيِ زندان ها ‏چگونه است؟ حرف هاي زيادي در مورد اکبر گنجي گفته مي شود که وي بعد از اعتصاب غذا به زندان برگردانده ‏شده و اکنون در قرنطينه است?.‏
‏ در حال حاضر غير از 130 هزار زنداني عادي از جمعيت 70 ميليوني ايران دو گروه زنداني سياسي داريم.تعداد زندانيان سياسي ‏عقيدتي و مطبوعاتي بين 40 تا 50 نفر نوسان دارد و تعداد زندانيان سياسي وابسته يا متهم به ارتباط با گروههاي مسلح كه ما ‏توانسته‌ايم شناسائي كنيم بين دويست تا سيصد نفر نوسان دارد.جرم معدودي از انها قتل يك تا چند نفر است. شرايط بسياري از ‏زندانيان به مراتب نامناسبتر از برخي زندانياني است كه معمولا در رسانه‌ و سازمان‌هاي غربي به آنها توجه مي‌شود. به نظر ما ‏زندانيان گروه دوم اگر مرتكب جرم هم شده باشند بايد حقوق‌شان مراعات شود و زندانيان گروه اول غالبا استحقاق زندان ‏ندارند و از طريق مذاكرات و فعاليتهاي شخصيتهاي موجه و با نفوذ و نهادهاي مدني شانس آزادي آنان بيشتر ‏است تا از طريق دخالت دولتهاي خارجي كه ممكن است حكومت را به عكس العمل و لجبازي اندازد.البته سازمانهاي بين الملي ‏حقوق بشر بايد پس از بررسي و تحقيق دقيق درباره وضع زندانيان و اخبار و ادعاهاي مربوط به آنها از طريق افراد، منابع و ‏نهادهاي مدني مستقل و با تكيه بر اطلاعات درست وظيفه خويش را انجام دهند و در صورت لزوم اعتراض كنند همچنانكه ‏نهادهاي حقوق بشري داخل كشور بايد با بررسي اظهارات دو طرف و بر اساس اطلاعات مطمين قاطعانه به موارد نقض حقوق بشر ‏اعتراض كنند.
----------------------------------------------------------
اين گفتگو بصورت تلفني وبا كمك مترجم انجام شده است




 

آخرين مطالب
بايگاني ماهانه - ميلادي
 June 2017 [2]
 May 2017 [6]
 April 2017 [3]
 March 2017 [2]
 February 2017 [7]
 January 2017 [8]
 December 2016 [2]
 November 2016 [3]
 October 2016 [3]
 September 2016 [1]
 August 2016 [2]
 July 2016 [2]
 June 2016 [4]
 May 2016 [1]
 April 2016 [3]
 February 2016 [1]
 January 2016 [4]
 December 2015 [2]
 November 2015 [4]
 October 2015 [1]
 September 2015 [1]
 August 2015 [6]
 July 2015 [1]
 June 2015 [4]
 May 2015 [3]
 February 2015 [5]
 January 2015 [6]
 November 2014 [5]
 October 2014 [1]
 September 2014 [5]
 August 2014 [1]
 July 2014 [1]
 June 2014 [3]
 May 2014 [2]
 April 2014 [3]
 March 2014 [2]
 February 2014 [2]
 January 2014 [2]
 December 2013 [5]
 November 2013 [4]
 October 2013 [3]
 September 2013 [4]
 August 2013 [5]
 July 2013 [6]
 June 2013 [1]
 May 2013 [1]
 March 2013 [1]
 February 2013 [3]
 January 2013 [2]
 December 2012 [4]
 November 2012 [3]
 October 2012 [4]
 September 2012 [3]
 August 2012 [2]
 July 2012 [5]
 June 2012 [3]
 May 2012 [2]
 April 2012 [3]
 March 2012 [4]
 February 2012 [4]
 November 2011 [1]
 October 2011 [2]
 September 2011 [1]
 July 2011 [4]
 December 2010 [6]
 November 2010 [2]
 October 2010 [3]
 September 2010 [4]
 August 2010 [2]
 July 2010 [1]
 June 2010 [3]
 May 2010 [4]
 April 2010 [5]
 March 2010 [1]
 February 2010 [2]
 January 2010 [1]
 December 2009 [6]
 November 2009 [6]
 October 2009 [11]
 September 2009 [4]
 August 2009 [12]
 July 2009 [6]
 June 2009 [9]
 May 2009 [9]
 April 2009 [6]
 March 2009 [7]
 February 2009 [9]
 January 2009 [9]
 December 2008 [7]
 November 2008 [1]
 October 2008 [1]
 August 2008 [1]
 June 2008 [4]
 April 2008 [6]
 March 2008 [2]
 February 2008 [3]
 January 2008 [1]
 December 2007 [1]
 October 2007 [2]
 September 2007 [9]
 August 2007 [19]
 July 2007 [9]
 June 2007 [13]
 May 2007 [22]
 April 2007 [6]
 March 2007 [7]
 February 2007 [7]
 January 2007 [18]
 December 2006 [5]
 November 2006 [6]
 October 2006 [10]
 September 2006 [7]
 August 2006 [11]
 July 2006 [8]
 June 2006 [16]
 May 2006 [16]
 April 2006 [7]
 March 2006 [16]
 February 2006 [11]
 January 2006 [5]
 December 2005 [17]
 November 2005 [14]
 October 2005 [8]
 September 2005 [13]
 August 2005 [22]
 July 2005 [8]
 June 2005 [17]
 May 2005 [28]
 April 2005 [12]
 March 2005 [13]
 February 2005 [13]
 January 2005 [19]
 December 2004 [16]
 November 2004 [30]
 October 2004 [41]
 September 2004 [15]
 August 2004 [18]
 July 2004 [29]
 June 2004 [25]
 May 2004 [21]
 April 2004 [18]
 March 2004 [12]
 February 2004 [6]
 January 2004 [13]
 December 2003 [24]
 November 2003 [22]
 October 2003 [16]
 September 2003 [11]
 August 2003 [14]
 July 2003 [3]
 June 2003 [2]
 May 2003 [8]
 April 2003 [4]
 March 2003 [6]
 February 2003 [3]
 January 2003 [4]
 November 2002 [12]
تماس
 emad_baghi at hotmail.com
دريافت با اي ميل
:: براي آگاهي از مطالب تازه، آدرس اي ميل خود را در کادر زير وارد نماييد:

اطلاعات جانبي
::  تاکنون 1136 مطلب و 706 نظر در اين سايت منتشر شده است.
:: براي مشاهده آمار بازديدکنندگان سايت مي توانيد را کليک نماييد.
::  نسخه اکس ام ال اين سايت را در اينجا مشاهده نماييد.
:: اين سايت توسط برنامه مووبل تايپ3.121 طراحي و اجرا شده است.
::  کليه حقوق اين سايت بر اساس امتياز Creative Commons  متعلق به عمادالدين باقي است.