شنبه 2 دی 1396

باید از نهادهای مدنی هم دعوت می شد (ارزیابی سخنان رئیس جمهور در اجلاس حقوق شهروندی)

روزنامه سازندگی پیش شماره2 شنبه2دی1396
ضمن تبریک انتشار روزنامه سازندگی و آرزوی زندگی برای سازندگی و نیز اهتمام آن به بهبود زندگی ایرانیان، این روزنامه نوپا به مناسبت سخنان رئیس جمهور در اجلاس حقوق شهروندی پرسش هایی را با عمادالدین باقی در میان گذاشته است. اولین سوال اینکه معایب و‌ محاسن منشور حقوق شهروندی از نظر شما چیست؟
خوشبختانه اعلام کرده اند که پرونده منشور حقوق شهروندی مختومه نشده و اگر نقدها و ایرادهایی متوجه آن باشد ترتیب اثر می دهند. چون درباره این مسیله پیشتر به تکرار و تفصیل سخن گفته ام ترجیح می دهم به همان اظهارات ارجاع بدهم. از جمله در روزنامه اعتماد شنبه 22 آبان1395 و شرق،یکشنبه24خرداد1394 و مجله آسمان، شماره67 ص70-64 و یکی از نکاتی که در انجا مورد توجه و تاکید بوده نگاه عملیاتی داشتن به حقوق شهروندی و پرهیز از شعارهای کلی است. مصادیق و مثال هایی هم برای رویکرد عملیاتی‌شدن بیان کرده ام. مسئله دیگری که اینجا لازم می دانم تاکید کنم این است که منشور حقوق شهروندی باید خود را هرچه بیشتر با «اسناد مادر» حقوق بشر و منشور جهانی حقوق بشر، هماهنگ کند چون این منشور برآیند سال ها هم اندیشی متفکرانی از سراسر جهان از اقوام، ملت ها، دولت ها و پیروان آیین های گوناگون است. بر کلمه «اسناد مادر» تاکید می کنم چون معتقدم در برخی اسناد فرعی و الحاقی نکات مناقشه انگیزی وجود دارد.

از معایب و محاسن که بگذریم اما ساز و کارهای تضمین اجرای مفاد این منشور بسیار بحث مهمی است مهم‌ترین سازو کار از نظر شما چیست؟
برای آن می شود فهرستی را برشمرد اما مهم ترین راهکار تحقق و تضمین اجرای حقوق شهروندی، سازمان های مردم نهاد هستند.دنیای امروز دنیای اقتداریابی روز افزون نهادهای مدنی است. این یک روند گریز ناپذیر است. هرم قدرت در جهان در حال وارونه شدن است. قاعده هرم دارد به بالا می رود. در کشورهای اسکاندیناوی این پدیده بروز و ظهور سریعتری داشته و در جهان به سرعت رو به گسترش است. فشار و تهدید و جلوگیری از رشد آنها راه به جایی نمی برد و صرفا کارکرد یک مسکن را برای قدرت هایی که مانع ان می شوند دارد اما می دانیم که گرچه در مثل مناقشه نیست اما کارکرد مسکن این است که موقتا نمی گذارد سلول های عصبی پیام مربوط به زخم و درد را به مغز برساند نه اینکه جراحت را درمان می کند و در واقع نقش اغفالگر دارند. آینده نزدیک متعلق به نهادهای مدنی است. خوشبخانه اقای روحانی جزو نادر مسیولانی است که این را فهمیده و در سخنرانی اش از نهادهای مدنی خواست که وظیفه شان را در این رابطه عمل کنند اما مشکل اینجاست که پس از سال88 تعداد زیادی از آنها تعطیل شده اند و غالبا غیر رسمی فعالیت می کنند و آقای روحانی باید شرایط احیا و فعالیت را برای آنها فراهم کند. چون خود دکتر روحانی در سخنرانی اش در این همایش گفته است بودجه97 را رها نکنید لازم می دانم یاداوری و تاکید کنم در مقاله ای که تحت عنوان"بودجه فقیر" نوشتم توضیح دادم که یکی از ابزارهای مؤثر حمایت از جامعه مدنی هم قانون بودجه است.

به نظر شما چرا لایحه حقوق شهروندی که از طرف رئیس جمهور وعده داده شده بود تا به حال ارائه نشده است و اگر به مجلس ارائه شود چه تحولاتی از نظر تضمین حقوق شهروندی به وجود می‌آورد؟
این را باید دولت و مجلس پاسخ دهند. بوروکراسی فشل کننده و همچنین عدم درک اهمیت حیاتی لایحه حقوق شهروندی و نیز ترس از تبدیل شدن آن به شیر بی یال و دم اشکم (مانند قانون جرم سیاسی) و بعد از همه اینها مواجه شدن با سد شورای نگهبان از جمله عواملی است که تاکنون نگذاشته این منشور به قانون تبدیل شود اما روحانی با همایش امروز نشان داد عزم آن دارد که اجرای آن را شروع کند و می خواهد به قول خودش منشور حقوق شهروندی را به فرهنگ و گفتمان تبدیل کند.

گزارشی که چند وزیر و دو معاون رییس جمهور ارائه کردند را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ معیارهای این ارزیابی چیست؟
با وجود استقبال و ستایش از این اقدام رئیس محترم جمهور یک انتقاد هم دارم. تشکیل جلسه اخذ گزارش عملکرد حقوق شهروندی از وزارتخانه ها در شروع گام مثبتی است اما در ادامه باید متحول شود زیرا با کیفیت فعلی می تواند اغواگر شود و به یک نمایش توخالی بدل شود. وزرا همه از حسن جریان امور سخن خواهند گفت. این "حسن جریان امور" بلیه ای است در سامانه سیاسی ما. در زمان شاه انچه حکومت را ساقط کرد همین حسن جریان امور بود. پرویز راجی سفیر شاه در سازمان ملل و بقیه مقامات در خاطرات خودشان گزارش داده اند خودکامگی شاه به حدی رسیده بود که کسی جرات نمی کرد نارسایی ها را بگوید و وقتی از مشکلات و نارسایی ها برای شاه می گفتند ناراحت می شد و می گفت خلاف به عرض تان رسانده اند لذا همه یکسره از حسن جریان امور می گفتند.
بنابراین در ادامه این سنت نوپا و خجسته که توسط رییس جمهور ابداع شده است باید در کنار وزرا از نهادهای مستقل مدنی و اشخاص محوری هم دعوت کنند تا گزارش دهند و وزرا نتوانند این سنت نیکو را به تریبون تبلیغی خود بدل کرده و چشم بر موارد نقض حقوق شهروندی ببندند. انها اگر ببینند ناظران مستقل حضور دارند در گزارش خود غلو نمی کنند و در عمل هم سعی می کنند درست کار کنند.

با توجه به وعده های انتخاباتی رئیس جمهور سخنان ایشان را در اجلاس امروز چگونه ارزیابی می‌کنید؟ عزم دولت و رییس جمهور در اجرای این منشور چه بروز و نشانه هایی داشته است؟
من یک شهروندم و نماینده مردم نیستم و ازطرف خودم حرف می زنم. اساسا هرکس نماینده خودش است نه دیگران. البته در روزهای انتخابات ما نظر خود را اعلام کرده ایم و کسانی هم با ما مشورت کرده و به دکتر روحانی رای داده اند. من وقتی به او رای دادم و دیگران را تشویق کردم فقط به این خاطر بود که رییس جمهوری فرهیخته داشته باشیم که با جنگ طلبان همنوا نباشد و بکوشد ایران را به جامعه جهانی بازگرداند.من به حل مسئله هسته ای و دوری از جنگ رای دادم. این یکی از راه های بهبود زندگی مردم بود.
اما روحانی امروز با سخنانش ما را روسفید کرد. انچه او می گوید فقط حرف نیست چون جریان ساز است. و از مجموعه ای معضلاتی که باید حل شوند گفت. از سلامت، محیط زیست، اشتغال، آلودگی هوا. او حرف دل ما را زد. او گفت دست ازسر مردم بردارید. از اینکه هیچ کس بالاتر از قانون نیست، سخن گفت.
در دنیایی که کل شهر یا کشور را وای فای رایگان با سرعت بالا می کنند او گفت بگذارید مردم ما هم از اینترنت پرسرعت بهره مند باشند تا شغل هم ایجاد شود و هر روز از ضرورت فیلتر کردن حرف نزنند. حقیقتا این اهانت و هتاکی به شخصیت یک ملت است که عده ای هر روز قیم مآبانه از ضرورت فیلترینگ حرف می زنند.در سنگاپور سرعت اینترنت105 مگابایت بر ثانیه، در امریکا32 و روسیه 27 است اما در ایران 4ونیم مگابایت بر ثانیه است و این فاجعه است. توهین به مردم و توهین به ایران است. 105 سنگاپور کجا و 4ونیم کجا.
رییس جمهور گفت ما یک فضای امنیتی نمی‌خواهیم. از شنود و از دخالت در زندگی خصوصی مردم، از خودحق پنداری دینی بعضی مدعیان، از تصور عقل مطلق بودن بعضی ها، از تفتیش عقاید، از لزوم خانه شیشه ای بودن قدرت برای مقابله با فساد گفت، ازشفافیت در بودجه و اینکه مردم همین بحث های روزهای اخیر درباره ردیف های بودجه را رها نکنند گفت و نشان داد او آگاهانه می خواسته مردم در جریان ردیف بودجه هایی که سال هاست وجود داشته و حسابرسی نمی شده قرار گیرند و از بسیاری مسایل مهم گفت.

و به عنوان آخرین سوال، آقای رئیس جمهور از نقد خود و دولت استقبال کرد. آیا شما هم منتقدید؟
بدون شک هر انتقاد و منتقدی را نباید به ضدیت با اصلاح طلبی تعبیر کرد چون واقعا بعضی انتقادات به دولت وارد است. برای مثال در همین سخنرانی امروز، رئیس جمهور می گوید:«ما در بودجه سال 97 هيچ چيزي را گران نخواهيم کرد مگر اينکه بگوييم اين پول کجا صرف خواهد شد و اگر قبول کرديد اين کار انجام مي‌شود» در جای دیگری هم می فرمایند:«.مسئله بودجه را رها نکنید» و این نشان می دهد واکنش افکار عمومی به ردیف بودجه ها را دیده اند. اگر چنین است و قبول کردن مردم ملاک است پس آقای روحانی باید جواب بدهند که چرا بودجه بسیاری از اشخاص و نهادهای خاص را امسال با وجود اینهمه فقر در جامعه افزایش داده اند؟ و حال که صدای اعتراض را شنیده اند بودجه را تا پیش از تصویب در مجلس اصلاح کنند و برخی ردیف های مورد اعتراض را حذف کنند یا کاهش دهند. اینکه هم اصل آن را بپذیرند و هم افزایش دهند و بعد بگویند از این پس باید حساب پس بدهند در جامعه، پذیرفتنی نیست. اگر مردم راضی نباشند حتی یک نفر از مردم، از نظر شرعی پولی که به آن اشخاص و نهادها تعلق گرفته حرام است و بدتر آنکه این پول به نام دین و روحانیت باشد. من یکی از خیل شهروندانی هستم که از اختصاص بودجه بیت المال به بعضی از این نهادها و اشخاص راضی نیستم. با وجود این انتقادات به نظر من بخشی از انتقادات با مضمون پشیمانی از رای دادن به روحانی هم بیانگر افکار عمومی نیستند خصوصا که موج سواری و مهندسی انبوه رسانه های ضداصلاحات هم ان را دامن می زد. ازطرفی روحانی نباید برای رضایت خاطر عده ای پیوسته موضعگیری کند. او باید به حکم "کم و گزیده گوی چون دُرٌ" با فواصل زمانی بیشتر اما حرف های مؤثر، سنجیده و کلیدی بزند. او باید بیشتر عمل کند. این را هم نباید از نظر دور داشت که عده ای در جامعه، تداعی کننده داستان ملانصرالدین و پسرش هستند. وقتی خودش سوار مرکب می شد می گفتند چه بی رحمی است خودش سوار شده و کودک را پیاده. وقتی پسرش را سوار می کرد می گفتند پیرمرد ناتوان، پیاده است و پسرش سواره. وقتی هر دو سوار می شدند می گفتند به خر بیچاره رحم نمی کند و هنگامی که هر دو پیاده می شدند متهم به بلاهت بود چون که مرکب خالی است و انها پیاده می روند. الان هم اگر روحانی در کار عمل باشد و کمتر حرف بزند می گویند منفعل و ساکت شده و بخاطر انتخابات ان حرف ها را می زد. اگر حرف بزند و موضعگیری کند یا می گویند مردم توقع دارند به جای حرف زدن کار کنید و یا می گویند به جای نشستن در جایگاه یک مقام مسئول در جایگاه اپوزیسیون قرار گرفته. واقعیت این است که چهره های شاخصی دیدگاه های معتدل تری را درباره عملکرد دولت روحانی بیان کرده و می کنند و روحانی باید به حکم «یک ده آباد به از صد شهرخراب»، در 4سال دوم خود فارغ از این بحث ها، دوسه پروژه مشخص و ملی را به نتیجه برساند.
کانال گفتارهای باقی
https://t.me/emadbaghi
اینستاگرام emadeddinbaghi




 

آخرين مطالب
بايگاني ماهانه - ميلادي
 August 2018 [4]
 July 2018 [5]
 June 2018 [8]
 May 2018 [5]
 April 2018 [6]
 March 2018 [8]
 February 2018 [10]
 January 2018 [8]
 December 2017 [7]
 November 2017 [5]
 October 2017 [4]
 September 2017 [4]
 August 2017 [1]
 July 2017 [5]
 June 2017 [2]
 May 2017 [6]
 April 2017 [3]
 March 2017 [2]
 February 2017 [7]
 January 2017 [8]
 December 2016 [2]
 November 2016 [3]
 October 2016 [3]
 September 2016 [1]
 August 2016 [2]
 July 2016 [2]
 June 2016 [4]
 May 2016 [1]
 April 2016 [3]
 February 2016 [1]
 January 2016 [4]
 December 2015 [2]
 November 2015 [4]
 October 2015 [1]
 September 2015 [1]
 August 2015 [6]
 July 2015 [1]
 June 2015 [4]
 May 2015 [3]
 February 2015 [5]
 January 2015 [6]
 November 2014 [5]
 October 2014 [1]
 September 2014 [5]
 August 2014 [1]
 July 2014 [1]
 June 2014 [3]
 May 2014 [2]
 April 2014 [3]
 March 2014 [2]
 February 2014 [2]
 January 2014 [2]
 December 2013 [5]
 November 2013 [4]
 October 2013 [3]
 September 2013 [4]
 August 2013 [5]
 July 2013 [6]
 June 2013 [1]
 May 2013 [1]
 March 2013 [1]
 February 2013 [3]
 January 2013 [2]
 December 2012 [4]
 November 2012 [3]
 October 2012 [4]
 September 2012 [3]
 August 2012 [2]
 July 2012 [5]
 June 2012 [3]
 May 2012 [2]
 April 2012 [3]
 March 2012 [4]
 February 2012 [4]
 November 2011 [1]
 October 2011 [2]
 September 2011 [1]
 July 2011 [4]
 December 2010 [6]
 November 2010 [2]
 October 2010 [3]
 September 2010 [4]
 August 2010 [2]
 July 2010 [1]
 June 2010 [3]
 May 2010 [4]
 April 2010 [5]
 March 2010 [1]
 February 2010 [2]
 January 2010 [1]
 December 2009 [6]
 November 2009 [6]
 October 2009 [11]
 September 2009 [4]
 August 2009 [12]
 July 2009 [6]
 June 2009 [9]
 May 2009 [9]
 April 2009 [6]
 March 2009 [7]
 February 2009 [9]
 January 2009 [9]
 December 2008 [7]
 November 2008 [1]
 October 2008 [1]
 August 2008 [1]
 June 2008 [4]
 April 2008 [6]
 March 2008 [2]
 February 2008 [3]
 January 2008 [1]
 December 2007 [1]
 October 2007 [2]
 September 2007 [9]
 August 2007 [19]
 July 2007 [9]
 June 2007 [13]
 May 2007 [22]
 April 2007 [6]
 March 2007 [7]
 February 2007 [7]
 January 2007 [18]
 December 2006 [5]
 November 2006 [6]
 October 2006 [10]
 September 2006 [7]
 August 2006 [11]
 July 2006 [8]
 June 2006 [16]
 May 2006 [16]
 April 2006 [7]
 March 2006 [16]
 February 2006 [11]
 January 2006 [5]
 December 2005 [17]
 November 2005 [14]
 October 2005 [8]
 September 2005 [13]
 August 2005 [22]
 July 2005 [8]
 June 2005 [17]
 May 2005 [28]
 April 2005 [12]
 March 2005 [13]
 February 2005 [13]
 January 2005 [19]
 December 2004 [16]
 November 2004 [30]
 October 2004 [41]
 September 2004 [15]
 August 2004 [18]
 July 2004 [29]
 June 2004 [25]
 May 2004 [21]
 April 2004 [18]
 March 2004 [12]
 February 2004 [6]
 January 2004 [13]
 December 2003 [24]
 November 2003 [22]
 October 2003 [16]
 September 2003 [11]
 August 2003 [14]
 July 2003 [3]
 June 2003 [2]
 May 2003 [8]
 April 2003 [4]
 March 2003 [6]
 February 2003 [3]
 January 2003 [4]
 November 2002 [12]
تماس
 emad_baghi at hotmail.com
دريافت با اي ميل
:: براي آگاهي از مطالب تازه، آدرس اي ميل خود را در کادر زير وارد نماييد:

اطلاعات جانبي
::  تاکنون 1216 مطلب و 706 نظر در اين سايت منتشر شده است.
:: براي مشاهده آمار بازديدکنندگان سايت مي توانيد را کليک نماييد.
::  نسخه اکس ام ال اين سايت را در اينجا مشاهده نماييد.
:: اين سايت توسط برنامه مووبل تايپ3.121 طراحي و اجرا شده است.
::  کليه حقوق اين سايت بر اساس امتياز Creative Commons  متعلق به عمادالدين باقي است.